12-13 sept 2009: 80 van Langstraat Waalwijk (NB)

[Bernard_dT]

Geplaatst: data voor gps-freaks en wat foto's.
Verslag heeft wat meer tijd nodig, alhoewel de route in Google Earth al het nodige laat zien.

Oeps, foutje in de Google-file. Nieuwe geplaatst.

[Syl]

Gefeliciteerd allemaal.

[donny]

Gefeliciteerd met behalen van deze gezellige kennedymars.
Veel vreugde vuren en feesten langs de route.
Donny

[Wil1956]

Wat zijn die debutanten stil Ik ben wel benieuwd hoe Maas en mej. Ooievaar hun eerste KM hebben ervaren. Het virus te pakken of nooit meer doen? Toen ik jullie zag binnenkomen dacht ik het laatste maar dat kan zo maar anders zijn.

[Peter B]

Toen ik jullie zag binnenkomen dacht ik het laatste maar dat kan zo maar anders zijn.

De tijd zal het leren..... als alle pijntjes en ongemakken verdwenen zijn, kun je pas echt beslissen.

[Anneke]

Toen ik jullie zag binnenkomen dacht ik het laatste maar dat kan zo maar anders zijn.

De tijd zal het leren..... als alle pijntjes en ongemakken verdwenen zijn, kun je pas echt beslissen.

of 2 jaar later

[Maas]

Wat zijn die debutanten stil Ik ben wel benieuwd hoe Maas en mej. Ooievaar hun eerste KM hebben ervaren. Het virus te pakken of nooit meer doen? Toen ik jullie zag binnenkomen dacht ik het laatste maar dat kan zo maar anders zijn.

Wij zijn prima binnengekomen hoor. Tjek de beelden.


Van de 18:41 uur heb ik 18:35 uur naast Maud gelopen en ik kan gerust zeggen dat ook zij zonder problemen heeft genoten.
We hebben rustig aan gedaan( het moet leuk blijven) en zo’n eerste keer moet je toch maar afwachten wat er komen gaat. Dit was onze eerste 80 maar zeker niet de laatste. Toch Maud?

Het was een super gezellige tocht. Lonkie, Aartje en Carin hebben ons bijgestaan met raad en daad. Dan hoef je minder na te denken en krijg je meer tijd om te genieten. Het blijft wel ontiegelijk ver die 80 km. Tijdens het lopen ga je pas echt beseffen hoever een dodenmars is of erger, de 110km. Zover ben ik nog lang niet en misschien gaat dat ook nooit iets worden.
Deze KM was in ieder geval een stevige uitdaging waarvan ik blij ben dan ik hem ben aangegaan.

Op deze foto loopt Fien, onze held op pumps. We hebben haar tot 42km regelmatig gezien. Dat je überhaupt zover kan lopen op pumps is al knap. Zij bleef er bij lachen. Wat een prestatie. Helaas is ze uitgevallen.

[Annika]

Het was mijn zesde Kennedymars en het lopen ging prima! Ik vond het erg gezellig met de mannen! (Jan, Eelko, Bernard en Bertus). Ook het publiek langs de kant was fantastisch.
Ik houd deze tocht zeker in gedachten voor volgend jaar.
Voy en Bernard, mooie foto's! Ik ga er een aantal lenen voor in mijn wandelboekje.

[Truitje]

Zo, deze keer hebben we het album samen gedaan, Bertus kon op die manier meehelpen met het verzinnen van de teksten. Als je dus wilt zien hoe het Bertus vergaan is tijdens deze KM dan moet je maar even in het foto album van Waalwijk kijken. Ennuh Annika, nu heb je nog meer foto's om te lenen

[Truitje]

Mijn foto's nu ook maar meteen als een sneltrein ingeplakt, geen wandelfoto's van mij dus deze keer, alleen van wandelkanjers

Er staan een paar foto's in die andere van mij gemaakt hebben, zo kunnen jullie zien wat ik daar zo'n beetje uitgespookt heb, dus veel plezier met mijn foto album.

[Maas]

Mijn foto's staan inmiddels ook online:

http://members.chello.nl/b.bus1/de80" onclick="window.open(this.href);return false;

[henrike23]

Mijn foto's staan inmiddels ook online:

http://members.chello.nl/b.bus1/de80" onclick="window.open(this.href);return false;

Mooie plaatjes Maas. Vond je de versierde straaten onderweg ook fantastisch ???

[Voy con Dios]

Maas, Trudy en Bertus: genieten van jullie plaatjes! Aan mijn EO-collega's is bijna niet uit te leggen hoe de vriendschap-en-vrijblijvendheid van ons forum werkt. Maar ook zij zijn dol op de foto's na een KM, want "die mensen kijken na de finish allemaal of ze net gedoopt zijn..."

[Berend-Botje]

Maas, Trudy en Bertus: genieten van jullie plaatjes! Aan mijn EO-collega's is bijna niet uit te leggen hoe de vriendschap-en-vrijblijvendheid van ons forum werkt. Maar ook zij zijn dol op de foto's na een KM, want "die mensen kijken na de finish allemaal of ze net gedoopt zijn..."

Dan hebben ze nog geen finishfoto van mij gezien
Hoewel...ik schijn in november '64 ook niet vrolijk gekeken te hebben

[Mej. Ooievaar]

Pff, jaja! Mej. Ooievaar leeft nog hoor. Iedere keer als ik wat wil gaan schrijven, komt er wat tussen of heb ik gebrek aan inspiratie. Nu dus even het werk van de baas aan de kant gekwakt, want ik moet jullie toch even laten weten hoe het was.

Mijn eerste KM is me prima bevallen. Okay het duurt idioot lang, maar dat vind ik van N4D ook. De gezelligheid onderweg maakt alles weer goed. Omdat ik totaal niet wist of mijn lijf het wel zou trekken, gezien de rare dingen die mijn lijf ontwikkelde in en na Nijmegen, zijn we heel rustig van start gegaan. Het lopen in de nacht vond ik super. Dat kende ik helemaal niet. En wat een feest langs de kant. Wat een lieve en enthousiaste toeschouwers. Op het moment dat ik het even moeilijk kreeg, kwam ik het meisje met de pumps tegen. En dan weet je dat jij zeker niet moet lopen piepen. Gewoon je ene poot voor de ander zetten en je komt vanzelf bij de finish.

Tegen de ochtend weer even een inzakkertje. (Word al een dagje ouder en ben niet meer gewend om nachtje door te halen) De paar spettertjes zorgde ervoor dat ik weer bij de les bleef. Gewoon doorgaan! Opgeven? Dat nooit! (al had mn moeder niet verwacht dat ik het zou volhouden, maar die had er ook al een hard hoofd in dat in N4D zou uitlopen) Met mn iPodje, de steun van forummers, de gezelligheid van de medewandelaars en toeschouwers heb ik het toch weten te volbrengen.

Het is me zeker goed bevallen. Had maar 2 ieniemienie blaartjes op mijn kleine teentjes (niet eens doorprikkenswaardig) en beetje branderige voetzolen. De verwachtte en gevreesde hitteuitslag was niet noemswaardig. Na een finishbiertje en een lange reis huiswaarts zondagavond als een blok in slaapgevallen. Maandag was ik nog een beetje stijf, als ik opstond wagelde ik als een beetje pinguin. Maar zodra ik in beweging was, ging het helemaal prima. Ik barstte van de energie, heb zelfs flink in huis lopen poetsen. En dinsdag kon ik proosten op totaal herstel.

Dus ja, zeker voor herhaling vatbaar zo een KM. De foto's/filmpjes volgen ASAP.

Lieve forummers!
Bedankt voor de steun, het vertrouwen, de aanmoedigingen, de biertjes, de gezelligheid, de vriendschap en de bloemen.
Zonder jullie had ik het echt niet gehaald! Mijn applaus is voor jullie