Moderators: Moderators, Beheerders
JAAA! En dan bij daglicht.Marko schreef:Wel apart: rust in je eigen huisje en dan weer verder lopen.
Mooi verslag Aike en ook Carla bedankt voor je uitgebreide verslag.
Jammer dat het dit jaar een beetje is tegengevallen qua spektakel.
Het echte spektakel volgt natuurlijk in januari.
Dat is best een goede vraag Angelique. Ook mijn fysiotherapeut is voorzichtiger geworden omdat hij aan mijn ogen ziet wanneer ik (te) moe ben en dus teveel heb gedaan. Maar die vermoeidheid slaat vooral toe na mijn werkdagen, dus daar loop ik kennelijk sneller tegen mijn grens aan dan als ik een fysieke inspanning lever. Maar het is wel steeds de balans zoeken. Waar ik geen duidelijk antwoord op krijg is of het kraakbeen in mijn kniegewricht sneller slijt als ik (veel) wandel of dat dit niets uitmaakt. Ik hoop daar op 14 december meer over te horen. En tot die tijd doe ik het heel rustig aan.fhd schreef:Truus: gelukkig schreef je al dat je ook om je lichaam denkt, maar ik vind het toch spannend hoor: De arts zegt dat je wellicht al iets teveel doet en dan dioe je er dit weekend nog een schepje bovenop. Je voelt natuurlijk je eigen lichaam, en als het kan en goed voelt, waarom niet zal je denken, maar ben je niet bang dat het herstel zo nog langer duurt?
Wat ben je toch een kanjer. Respect!!!!footloose schreef:Ik ben blij dat ik naar jullie bemoedigende woorden heb geluisterd. Uiteraard luister ik ook goed naar mijn lichaam maar dat alles heeft ertoe geleid dat ik bij de Fjoertoer niet alleen iedereen heb ontmoet die ik hoopte te zien, wat erg leuk was en waarvoor ik ook naar Egmond was gekomen, maar dat ik uiteindelijk ook samen met mijn zus de 14 kilometer afstand heb gelopen. Beetje smokkelen, dat wel, want met ons 19 km startbewijs konden we een uur eerder starten dan de andere 14 km wandelaars. Achteraf gezien was dat extra uur niet nodig want we waren voor 10 uur 's avonds al bij de finish, maar het gaf wel een ontspannen gevoel.
De eerste 5 kilometers waren meteen de zwaarste. We zijn te snel van start gegaan met een bevriend stel. Zij liepen gelukkig de 19 km zuid dus na enkele kilometers namen we afscheid en kon ik mijn tempo wat laten terugvallen, maar toen was het kwaad al geschied (klassieke fout hè?). Ik had geen last van mijn knieën maar van mijn rug (tussen m'n schouderbladen), waarschijnlijk vanwege het lopen met wandelstokken, daarin ben ik natuurlijk nog niet zo goed getraind. Maar na een rust bij de jeugdherberg waar het vanwege onze vroege start nog lekker rustig was en we lekker konden 'bankhangen' met een kop thee, liepen we rustig door naar Egmond aan de Hoef en ook daar hebben we op een bankje gerust dat tegen de kerk aan stond met uitzicht op de begraafplaats, even een goed moment voor reflectie. Voor mijn gevoel hadden we veel meer gelopen dan 5 km maar volgens de stempelkaart was dat niet zo. Op dat moment dacht ik daarom dat we het beste de afkorting direct naar Egmond aan Zee konden nemen (dat kan daar goed). Maar toen we verder liepen ging het eigenlijk steeds gemakkelijker en wilde ik toch graag 'het lusje bovenlangs' lopen omdat aan die weg vorig jaar een tuin prachtig versierd was. Dit jaar hadden die mensen ook hun best gedaan maar het was toch niet zo sprookjesachtig als het jaar ervoor. En dat gold eigenlijk voor de hele fjoertoer, ik ben het wat dat betreft met Carla eens.
Roompot kwam sneller dan verwacht en daar konden we, wonder boven wonder, binnen weer een plaats bemachtigen op een bankstel. Dat had ik toen ook wel weer nodig. We hebben daar ruim drie kwartier gezeten (tevens toiletbezoek) en daar knapte ik erg van op. Toen was de keuze 'dwars door Egmond de kortste route naar het hotel' (2 km) of 'via de officiële route naar de finish' (4 km) dan ook snel gemaakt.
Het laatste beslismoment kwam daar waar je rechts via het duin het strand op gaat of links over de boulevard terug kunt lopen. Ik keek naar links naar de saaie, uitgestorven boulevard. Voor me zag ik de zee met witte schuimkoppen en daarvoor een lang lint verlichte wandelaars. En ja, die verleiding was te groot, ik dacht "al moet ik een uur doen over die laatste kilometer" maar dit wil ik echt meemaken. En wat een verrassing, het lopen door zand ging gewoon goed en heeft ook geen uur geduurd. Dit was voor mij echt het mooiste stukje van de route, de tranen sprongen me in de ogen, ik werd hier zo blij van! De verlichte paarden op het strand, de lange stoet mensen, de tonnen met vuur erin. Prachtig!
Maar de allerlaatste verrassing van die dag kwam 's avonds in het hotel (Zuiderduin) waar we na even op bed gelegen te hebben toch even naar het fjoertoerfeest zijn gegaan. Het was er niet te vol maar gewoon gezellig druk en leuker dan ik had verwacht. De muziek was goed (de dj richtte zich duidelijk op de 40-plusser, hihi) en de sfeer geweldig. Uiteraard hebben we het niet te laat gemaakt. Erg fijn om via Carla te vernemen hoe het de anderen was vergaan. In het hotel hebben we Charlotte nog gezien (die logeerde daar ook) en ook Elly Koopman met haar man. Elly zag er goed uit, zij liep de 19 km noord route (tot aan Bergen aan Zee). Al met al een geslaagd weekend. Ik kan het amper geloven dat ik 14 km heb gelopen, en nergens last van. Ik wacht het bezoek aan de orthopeed op 14 december nog even af maar ik voel de wandelmarathon in januari al aankomen hoor.
Dat vind ik nou ook.Jeltsje schreef:Leuk om de verslagen te lezen, maar nog veel leuker is het dat Truus en Tina weer aan de wandel zijn
