Waar heb jij gelopen vandaag?

[joyke]

rondje megen klooster tocht 15 km
heerlijk gewandeld over struin paden was heerlijk survival in natuur
had ook voor de gewone 15 km afstand kunnen kiezen
maar hou wel van een beetje uitdaging op zijn tijd

heerlijk gelopen ondanks verzopen schoenen en sokken door weilanden hekjes overstapjes langs de haven en maas
was geniet met dit prachtige weer langs de waterkant en pondje

[Voy con Dios]

In Rotterdam gelopen - nee, niet als marathonloper, maar als supporter - de Erasmusbrug op en neer. Wat een lekker weer joh. En wie zag ik tussen al dat renvolk de bocht omscheuren richting De Zwaan? Onze eigen Racoon. Hij ging als de brandweer!

[Tigelu]

Hier ook geen wandeltocht. Wel halve dag op de kop en gebukt en gehurkt gestaan om 2,70 klinker/bakstenen over een breedte van 30 cm uit te graven, zand afvoeren en tuinaarde en planten invoegen tot een wat meer groen voortuintje.
Wandelen en fietsen doen we morgen wel weer.

[Marko]

11 mei, van Millingen aan de Rijn naar Westervoort, 27 km
Voor vandaag had ik het plan opgevat om een rondwandeling te maken vanuit Millingen aan de Rijn. Om praktische redenen is het een lijnwandeling geworden vanuit Millingen aan de Rijn met als eindbestemming Westervoort.
Vanuit Westervoort kan ik dan de volgende keer het IJsselpad oppakken.
De mogelijkheid bestaat dat ik vandaag alvast de proloog van het IJsselpad (rondje Westervoort van ca. 5 km) ga lopen maar dat is afhankelijk van hoe het vandaag verloopt.
Ik loop vandaag geen beschreven of gemarkeerde route. Ik heb globaal een route in mijn gedachten en zie onderweg wel of dit haalbaar en/of mogelijk is.
Op de site van afstandmeten.nl had ik de route ingetekend. Deze had ik van te voren ook geprint.

Ik reis met trein en bus naar het centrum van Millingen aan de Rijn, vanwaar ik naar de Rijndijk loop om langs de Rijn te wandelen. Feitelijk heet het hier geen Rijn maar het Bijlandsch Kanaal, wat de voortzetting is van de Rijn die vanuit Duitsland, ter hoogte van Spijk, ons land binnenkomt.
Over de dijk en langs het Bijlandsch kanaal is het heerlijk wandelen, zeker zo met het zonnetje erbij. Gelijk al genieten!
Vanaf de dijk heb ik al vrij snel zicht op het splitsingspunt in de rivier. Hemelsbreed een paar honderd meter maar om er te komen is het nog ca. 6 km lopen.
De Rijn (hier dus Bijlandsch Kanaal geheten) splitst zich in de Waal en het Pannerdensch Kanaal.
Eerst wandel ik nog via een begrazingsgebied naar de veerpont die mij vanuit de Millingerwaard de Waal laat oversteken naar Doornenburg.
Het pontje vaart niet het hele jaar door en ook niet op alle dagen van de week. Vandaag vaart de pont vanaf 11.00 uur en dan alleen “op afroep”.
Met de pont steek ik deze, druk bevaren rivier, over. De stuurman manoeuvreert behendig tussen al het varende verkeer en de overtocht zelf duurt nog geen 5 minuten.

Eenmaal overgestoken kan ik de asfaltweg volgen of het struinpad door de Klompenwaard. Ik kies voor het laatste en dat houdt in dat ik me een weg mag banen door meerdere kuddes Konikspaarden en Rode Geuzen. Ik loop kris-kras door de kuddes tot het moment dat ik me teveel omsingeld voel en dan kies ik er uiteindelijk voor om dit terrein (via prikkeldraad versperringen) te verlaten en een veilig heenkomen te zoeken op de geasfalteerde dijk. Ik wil naar het splitsingspunt lopen. Ik sta aan het begin van het pad wat tevens naar Fort Pannerden leidt. Een medewerker/vrijwilliger van Fort Pannerden biedt mij gratis vervoer aan met de pendeldienst.
“Nee, dank u, ik ga liever lopen” is mijn antwoord en om beleefd te blijven: “misschien op de terugweg”.
Het pad voert langs het struingebied en de wilde dieren blijven op afstand. Van hieruit zie ik pas goed hoe groot de kuddes paarden en runderen zijn.
Ik loop naar het uiterste puntje van de Klompenwaard waar het splitsingspunt is en dat vind ik helemaal geweldig!! Ik geniet van het uitzicht op het Pannerdensch Kanaal (links), de Waal (rechts) en het Bijlandsch Kanaal (recht voor me). Dit kanaal is slechts 2 km lang dus nog wat verderop is ook de (Boven) Rijn zichtbaar.
Als ik tussen de rivier en het kanaal terug wandel word ik geconfronteerd met een Rode Geus die ondertussen midden op het wandelpad is neergestreken en wel op zo’n manier dat het gehele pad met rund is bedekt.
Het is hier een smalle strook maar gelukkig net breed genoeg om links ervan over de zandstranden een veilig heenkomen te zoeken. Het fort ligt halverwege en natuurlijk mag een bezoek aan het fort niet ontbreken. Op de bovenste verdieping is een schitterend uitzicht over de Waal en het Pannerdensch kanaal en ik beland in een rondleiding zodat ik nog wat meer te weten kom over het fort, o.a. over het militaire verleden, de bezetting van het fort door krakers, het natuurgebied eromheen en de loop van de rivieren.

Na het bezoek aan het fort wandel ik terug naar het begin van de dijk. Net als op de heenweg wordt ook op de terugweg een lift aangeboden. Ook ditmaal maak ik geen gebruik van het aanbod. Aan het einde van het pad kom ik de medewerker/vrijwilliger alsnog tegen en maak natuurlijk even een praatje met hem.
Zo vertelt hij dat in 2006 het fort met groot militair vertoon is ontruimd. Krakers hadden hier jarenlang vertoefd en dat werd nu dus nog langer onmogelijk gemaakt. Buurtbewoners waren zo geschrokken van het machtsvertoon dat zij dachten dat de oorlog was uitgebroken.
Mijn reis gaat verder over de Rijndijk en ik mijmer nog even na over hetgeen ik zojuist allemaal heb gezien en gehoord.
Naar westerse maatstaven vind ik het op de dijk vrij rustig qua autoverkeer maar als ik Doornenburg voorbij ben en richting Angeren/Huissen wandel wordt het toch wel steeds drukker op de dijk. Dat dit kon gebeuren had ik al van Toon begrepen.
Ik passeer het beginpunt van de Linge, van oudsher de belangrijkste afwatering voor het gebied tussen Rijn en Waal.
De Linge is de langste rivier van Nederland. Een waterinlaat bij Doornenburg zorgt ervoor dat er voldoende water uit het Pannerdensch kanaal naar de Betuwe stroomt. De Linge is tot aan Tiel een kanaal.

Ter hoogte van Angeren zie ik een mogelijkheid om van de dijk af te gaan en zo op het eerste oog lijkt dit een mooi alternatief voor de (steeds drukker wordende) dijk. Ik kom bedrogen uit want er zijn de nodige versperringen en er staan her en der waarschuwingsborden met “verboden toegang” erop.
Terug gelopen en een ander pad genomen . Ook hier geen mogelijkheid om netjes door te blijven lopen: de paden houden op en erachter staan bomen en struiken waar geen doorkomen aan is. Uiteindelijk heb ik mezelf via prikkeldraad bevrijd en ben ik weer aanbeland op de dijk, al ben ik op de dijk wel iets opgeschoten inmiddels.
Ter hoogte van Huissen ga ik dan linea recta richting het veer wat mij naar de andere kant van het water moet brengen. Inmiddels is het Pannerdensch kanaal overgegaan in de Nederrijn. Ik passeer een heuse asfalt fabriek en steek dan voor het luttele bedrag van € 0,50 de rivier over.
De moeheid is inmiddels ook toegeslagen en ik wil nu nog maar 1 ding: zo snel mogelijk het station van Westervoort zien te bereiken. Dat is nog 3,8 km vanaf de pont. Ik hou de afstand en de tijd nauwlettend in de gaten en dat houdt in dat ik het laatste kwartier behoorlijk door stiefel om niet net de trein voor mijn neus te zien wegrijden.
De Arriva trein brengt mij naar Arnhem en de NS vervoert mij veilig terug naar Zoetermeer. De reis verloopt soepel en vlotjes.

Deze route is een mooie aanloop naar het IJsselpad, wat in Westervoort begint.
Ook is het een kleine opmaat naar het vernieuwde Waterliniepad. Fort Pannerden maakt namelijk deel uit van de (40 km westelijk gelegen) Nieuwe Waterlinie.
Ik had in Westervoort nog een “rondje Westervoort” willen doen maar dat bewaar ik voor de volgende keer. Dan zal ik wederom een splitsingspunt in de rivieren passeren.

[Jeltsje]

Nogal een prikkeldraadachtige route

[Marko]

Nogal een prikkeldraadachtige route

Ik was niet uit m’n kleren gescheurd maar bij het strijken kwam er alsnog een scheur in de broek. Gelukkig is het een afritsbroek en is het gescheurde gedeelte afgeritst.
Er liggen nog 6 afritsbroeken in de kast, maar deze zit (loopt) het lekkerst.

[joyke]

Nogal een prikkeldraadachtige route

Ik was niet uit m’n kleren gescheurd maar bij het strijken kwam er alsnog een scheur in de broek. Gelukkig is het een afritsbroek en is het gescheurde gedeelte afgeritst.
Er liggen nog 6 afritsbroeken in de kast, maar deze zit (loopt) het lekkerst.

en anders was het een luchtige wandeling geweest met een gaatje van het prikkel draadje
heerlijke lees verslag

[Toon]

Ik zelf ben nu met de portugese camino bezig maar als je nog 1 1/2 week had gewacht had ik je goed door de polder van Angeren naar Huissen kunnen loodsen.
Het is n.l wel mogelijk zonder pikkeldraad versperringen.

[qltel]

Ik zelf ben nu met de portugese camino bezig maar als je nog 1 1/2 week had gewacht had ik je goed door de polder van Angeren naar Huissen kunnen loodsen.
Het is n.l wel mogelijk zonder pikkeldraad versperringen.

Vanuit Tavira?

[Toon]

Ik zelf ben nu met de portugese camino bezig maar als je nog 1 1/2 week had gewacht had ik je goed door de polder van Angeren naar Huissen kunnen loodsen.
Het is n.l wel mogelijk zonder pikkeldraad versperringen.

Vanuit Tavira?

Nee vanuit Porto.

[Marko]

Ik zelf ben nu met de portugese camino bezig maar als je nog 1 1/2 week had gewacht had ik je goed door de polder van Angeren naar Huissen kunnen loodsen.
Het is n.l wel mogelijk zonder pikkeldraad versperringen.

Ik vermoed dat jij het pad bedoelt wat ik als 1e was ingeslagen vanaf de dijk vlak bij Angeren. Die had ik ook ingetekend op de site van afstandmeten.nl.
Ik stuitte echter vlak bij een weiland op een hek met daarop “verboden toegang”. Ik zag daarachter wel een pad langs het weiland wat vermoedelijk rechtstreeks naar de pont voerde.

[fhd]

Afgelopen Vrijdag op zaterdagnacht de Katoentjestocht in Nijverdal gelopen. Keuze was Hele,halve en kwart marathon. Ik had me (voor)ingeschreven voor de marathon. De langste afstand zou om middernacht starten, de halve en kwart een half uur later of om 04.00u, afhankelijk welk deel van de hele je wilde lopen. De kosten leken redelijk hoog (7,00 bij voor en 9,00 bij nainschrijving) maar was het zeker waard! Het startbureau was makkelijk te vinden vanuit het station en was in een heel mooi oude stoomweef fabriek. De oude tegeltjes zaten nog op de muur (Zelfs in het toilet!) en de gebrandschilderde ramen waren nog intact. Ik ben dol op industriele gebouwen. Bij het aanmelden kreeg ik een muslikoek en er was gratis koffie en thee. Ik vroeg om een routebeschrijving maar volgens de dame achter de balie was het erg goed bepijlt. De route werd nu nog nagekeken. Blijkbaar hebben ze veel vertrouwen in de Nijverdalse uitgaansjeugd of die hebben ze hier niet, maar mijn ervaring met nachttochten is dat een routebeschrijving geen overbodige luxe is. Ik wachtte tot er meer wandelaars binnenkwamen druppelen, maar helaas bleef het een klein groepje.

Om middernacht werd ons medegedeeld " Dat we wel konden gaan, er kwam vast niemand meer." en zo gingen slechts een handje vol wandelaars van start voor 42 en een beetje kilometers. Erg zonde van deze tocht verdiend zeker meer wandelaars op de grote afstand! Ik gok dat het er misschien 20 waren? De route ging langs een natuurgebied onder drie erg lage bruggen door waar een vrijwilliger met een zaklamp scheen en je waarschuwde voor de lage bruggetjes. Al redelijk snel was ik de laatste wandelaar, ben ik inmiddels bijna gewend, maar nu moest ik erg goed opletten! De pijlen waren alleen te zien als je er met een zaklamp opscheen, anders zou je heel snel verkeerd lopen. Zeker als er zo weinig wandelaars in je buurt zijn. Het duurde dan ook niet lang of ik was niet meer de laatste loper: Aan alle kanten kwamen soms wandelaars aanlopen die een pijl gemist hadden. Als je eenmaal doorhad dat je met je zaklamp zowel links als rechts van de weg moest schijnen bij iedere kruising zowel op ooghoogte als bij de grond, dan ging het wel. Het duurde alleen even voor iedereen dat door had. Het had ook wat logischer gekund en misschien met breeklichtjes oid? Nu was ik iig erg blij met mijn routebeschrijving! De eerste rustpost was op 12km. Voor mij eigenlijk te ver, ik rust liever om de 8km. En dat merkte ik: Had op het laatst best moeite om door te blijven lopen, wilde graag even zitten maar mocht nog even door. Helaas begon mijn knie toen weer op te spelen (Bij de KM van Etten-Leur ook erg veel last van gehad.)

Ook bij de eerste rust waren er muslikoeken en koffie. ook lagen er bananen. Allemaal gratis! De rust was in een cafe in een buurtcentrum. Na een korte rust alleen op pad gegaan. Ik was niet meer de laatste loper maar had ook geen zicht op lopers voor of achter me. De routebeschrijving moest ik nu goed bij me houden, en goed schijnen met mijn zaklamp om fout lopen te voorkomen. Het was bewolkt waardoor de (volle) maan lang niet altijd te zien was, en we liepen soms op pikdonkere stukken. Ik ben gelukkig niet bang aangelegd, maar toen we een donker bos ingestuurd werden, was ik blij in de vertehet reflecterende hesje van een medewandelaar te herkennen. Nu was het 10km naar de start/finish locatie want je liep twee lussen. Deze 10km gingen redelijk. Ik was een beetje in gevecht met mezelf, de "flow"wilde maar niet komen en eigenlijk had ik helemaal geen zin om te wandelen. Ik leek/lijk wel een wandeldip te hebben... Ook mijn knie begon serieus vervelend te doen, dat werd wat langer rusten. Ook hier weer bananen en muslikoeken maar daar had ik even geen trek in. IPV koffie werd nu ook iets fris aangeboden. Nog een sanitairestop en mijn flesjes bijgevuld en toen op pad voor de laatste 20km. Nu wel weer als laatste loper. Helaas zie je ook niemand van de andere afstanden van de tweede helft, want die starten op heel andere tijden.

Ook nu zat de rustpost pas op 12km. Ik had last van opstart problemen en was blij dat ik "maar"42km hoefde ipv een kennedymars. Na een tijdje voelde ik mijn knie niet meer en leek ik even in een " flow" te komen. Helaas van korte duur: Omdat ik zat te dromen miste ik een pijl en kon ik weer een stukkie terug.. Ik ben gewend om alleen te lopen, maar nu met zo'n georganiseerde wandeling miste ik toch iemand om tegenaan te kletsen. Ik liep nu op erg lange fietspaden en landwegen zonder iemand tegen te komen en ik bedacht me dat dit stuk beter snachts afgelegd had kunnen worden. Maar aan de andere kant: Omdat ik niet fijn liep, moe was en totaal geen zin meer had was het extra moeilijk om de schoonheid van dit stuk te zien. Want das was er zeker! De nevel die boven de weilanden en boven een riviertje met een zwanenpaar hing, de maan aan de ene kant en zonsopkomst aan de andere kant, maar ook: Ellelange paden waar je zo enorm ver vooruit keek waardoor je je echt Remy voelde.. Ik wilde wel op een bankje zitten, maar ik was al de laatste en ik wilde niet dat mensen me gingen zoeken omdat ze zo lang op me moesten wachten.

Op een gegeven moment kwam er een auto bij me rijden. Bleek de bezemwagen te zijn om te kijken hoeveel deelnemers er nog waren. Ik bleek idd de allerlaatste te zijn. Ik had tijd zat, was ook echt niet superlangzaam, de rest was zo snel! Volgens de man was de rust over een kleine kilometer. Nou, ik weet niet hoelang de kilometers in Salland zijn, maar iig langer dan in Haarlem! Er leek geen einde aan de landweg te komen en even was ik bang dat ik de rust voorbij was gelopen.. Dit bleek gelukkig niet zo te zijn. Er werd wederom een muslikoek, banaan en koffie aangeboden en er waren nog drie wandelaars die de volledige afstand deden. Ik zag het niet meer zitten, maar om nu op de rustpost uit te vallen had ik ook niet zo veel zin in. Ik wilde naar het toilet en zakte door mijn knie heen. Dit werd opgemerkt door de EHBO maar ik wist dat er voor nu weinig aan gedaan kon worden. Behalve rust. En als ik eenmaal liep voelde ik het soms niet meer.

Moeizaam ging ik oppad voor de laatste 7km. Dacht ik. Ik was even vergeten dat ik 42 en een beetje liep ipv 40km. Dus was het nog ruim 9km. En ondanks dat 9km eigenlijk niets is vergeleken met de afstand die ik al gelopen had ging er toen een knop om: Ik ging echt geen 9km meer lopen! Gelukkig zag ik net op dat moment een ANWBpaddenstoel wat aangaf dat het nog 2,2km naar Nijverdal was. Daar vond ik vast een herkenningspunt, of een bus of iemand die me de weg naar het startbureau kon wijzen. Zodoende heb ik een stuk afgesneden tot ik ineens weer pijlen zag en op mijn routebeschrijving zag dat ik bijna bij het startbureau was. Ik had zo’n 6km afgesneden.

Eenmaal bij de finish zag ik de EHBO van de laatste rustpost en zei hadden al verwacht dat ik de route zou inkorten. Ik vertelde hen dan ook dat ik nu niet meer de laatste loper was, en ze nu moesten uitkijken naar het stel voor mij. De route zelf was best de moeite waard, als je jezelf niet in de weg zit. Verzorging is meer dan prima. Okay, wat afwisseling had gemogen, maar bij welke tocht krijg je zoveel als je 42km loopt? Dat ben ik alleen bij kennedymarsen gewend. Erg jammer dat er zo weinig deelnemers aan mee deden. Wellicht was dit de laatste keer dat deze tocht gehouden werd, er zou over vergaderd worden. Met mijn knie gaat het nu weer goed, toch heb ik alle langere afstanden geschrapt en dus ook de kennedymars van Rijsbergen. Ik heb nog een 33 en een 22km in het verschiet en meer niet tot de 4daagse. Dan hoop ik dat ik de 4daagse zonder knieproblemen uit kan lopen. Ik heb twee vermoedes waar het aan kan liggen: 1: Nieuwe schoenen en moet mezelf weer aanwennen om op de juiste manier af te wikkelen ed, en de schoenen moeten zich nog vormen aan mijn voet. 2: het te lang doorlopen tot de rust, als ik om de 8km rust, heb ik er volgens mij nooit last van. Maar dat ga ik uitproberen met de eerstkomende tocht met Hemelvaart (33km)

[Jeltsje]

Mooi verslag Angelique, hopelijk gaat het goed met je knie.

[Jeltsje]

Afgelopen dagen gelopen met Kenneth, Louise, Elly en Peter bij de 4daagse van Diever. De laatstgenoemden hebben 4 dagen gelopen, Kenneth en ik ietsje minder. Het is een heel gemoedelijke 4daagse, waar ze niet moeilijk doen, als je een andere afstand loopt. En de eindrust is ook altijd gezellig en dankzij de aanwezige Belgen met de heerlijke, spierverslappers uit Dinant

[Berend-Botje]

Vandaag weer een stukje Trekvogelpad, van Otterlo naar Hoenderloo.
Omdat ik dit iets te tekort vond ben ik vanuit Ede centrum via de Bospoort en een beetje zweven door het Bos naar de Drieprong
Vandaar langs het kaarsrechte fietspad naar Otterlo, mooi genieten van de heide en bossen
In Otterlo en koffiestop samen met Mw. Botje om vervolgens door het park de Hoge Veluwe naar Hoenderloo te wandelen. Ondanks de vrije dag maar heel weinig mensen gezien, alleen bij de ingang vh park en in de buurt van de trekpleister (Museum, bezoekercentrum en Jachtslot) was het was drukker. Voor de rest heerlijk genoten van de rust. Tja en weer 27km in de pocket.