Moderators: Moderators, Beheerders
Tina GEFELICITEERD! Mooi joh!Marko schreef:Tina gefeliciteerd met deze hele mooie prestatie!!!Tigelu schreef:Zaterdag begonnen en zondag afgemaakt: de 15e en laatste KM Vijfhuizen. Voor mij ook de laatste (en 20e)KM en de 5e keer dat ik hem in Vijfhuizen uit liep.
Met alle toestanden om in Vijfhuizen te komen en daarna weer naar huis te komen was ik tussen vertrek thuis en binnenkomst 28 uur en 85 km verder.
Hoeveel kilometer was die tocht Carla?Cornelia schreef:Afgelopen zaterdag de Zilverstadtocht gelopen vanuit, hoe kan het ook anders, Schoonhoven. Van de stad niets gezien, alleen dat we na afloop in het centrum nog iets gedronken hebben.
Na een rit van 1,5 uur arriveer ik in Schoonhoven, je moet er wat voor over hebben om weer met me vaste (oud) wandelmaatje op pad te kunnen. Onderweg wat buien en prachtige regenbogen.
Sinds Ingrid naar de Alblasserwaard is verhuisd verloopt het contact veel via de app.
Er wordt dus veel bijgepraat maar ook van de omgeving genieten.
De start is bij het buurthuis waar SPOMUZA (Sport Muziek en Zang) de wandeltocht heeft uitgezet.
Vlak voordat we weg willen gaan de hemelsluizen open, even het ergste afwachten en in de poncho op pad.
Er is niet gepijld, alleen op cruciale punten staan pijlen. Dat wordt dus lopen a la Amsterdam, goed de beschrijving lezen.
De route gaat richting de Veerpoort waar de veerboot van de Krimpenerwaard naar de Alblasserwaard vaart, Ingrid is dus net van de andere kant gekomen.
We gaan al snel richting de Lekdijk waar we, hoe kan het anders, de Lek volgen.
We komen al mensen tegen die verkeerd hebben gelopen. Daar hebben wij een hekel aan dus we lezen goed. Jammer is alleen dat er straatnamen op de route staan maar de bordjes ontbreken. Vaak dus even kijken op Google Maps om te kijken of we nog goed lopen.
Eenmaal langs de Lek kan je niet verdwalen en gaan we richting Willige Langerak. Langerak zelf ligt aan de andere kant van de Lek.
Bij een winkeltje/restaurantje even gebruik maken van het toilet, te vroeg voor koffie.
Over een Tiendweg, die ik vervloek want alles kiezels, vervolgen we al kletsend onze weg.
Er lijkt geen eind aan de Tiendweg te komen. Uiteindelijk wel asfalt. We staan zo nu en dan stil om om ons heen te kijken en te luisteren naar, ja naar wat, de stilte. Je hoort hier geen verkeer in de verte en geen vliegtuigen die over gaan, wat een rust.
We zien donkere wolken aan onze linkerhand maar door de wind hebben we daar geen last van. We zien een stukje horizontale regenboog, zo'n vreembd gezicht. Later kwam daar wel een flauwe boog aan een kant, zeg maar een halve regenboog maar niet rond. 'S avonds op het journaal zie ik hetzelfde op een foto, gemaakt vanaf Texel.nog nooit eerder gezien.
We gaan de Lekdijk weer op. Water verveeld nooit, er is altijd beweging, het beeld veranderd steeds.
We gaan richting Lopik, op naar de koffie. Er is weinig zitplaats in de verzorgingstent maar we weten een paar stoelen te bemachtigen.
De knie, heup en voeten houden het goed, toch gaan er een paar PCM in want na een tijdje rust is het opstarten niet optimaal. De voet houdt zich zeker goed in vergelijking tot vorige week, dat was echt een drama.
Na de koffie volgen we de Wielsekade die later overgaat in de Cabausekade die ons naar Cabauw leid. Op dit stuk is het toch dat we regelmatig aan de kant moeten voor auto's en soms landbouwverkeer.
Eenmaal aan het eind kunnen we de start/finish aan de andere kant van de N210 zien liggen.
Zo stoer als we zijn komen we niet in de verleiding en lopen ook het laatste lusje.
Nu ontwikkeld zich rechts van ons een onweersbui en daar is Ingrid doodsbenauwd voor.
Gelukkig drijft hij van ons weg maar het gedonder is goed hoorbaar, gelukkig geen bliksem.
We lopen op een slingerend Vinkenpad wat ons een blik geeft op landerijen en een paar molens.
Er zijn even wat storende elementen die de juiste weg zoeken, goed lezen is ook zo moeilijk.
Er moet alsnog even geschuild worden voor een flinke regenbui, waarschijnlijk toch een staartje van de onweersbui. Poncho weer aan en gaan voor het laatste stukje.
Nu ik dit stukje, met de routebeschrijving erbij, zo schrijf zie ik dat het laatste stukje niet goed beschreven staat.
Omdat Ingrid hier al wat bekend is hebben we vanaf de oversteek van de N210 gewoon de kortste weg genomen naar de finish.
Hoe dan ook, een mooie route, met wel wat lange stukken, maar het is de moeite waard.
Het lijkt heel wat hè maar was uiteindelijk 20 km..Voy con Dios schreef:Hoeveel kilometer was die tocht Carla?Cornelia schreef:Afgelopen zaterdag de Zilverstadtocht gelopen vanuit, hoe kan het ook anders, Schoonhoven. Van de stad niets gezien, alleen dat we na afloop in het centrum nog iets gedronken hebben.
Na een rit van 1,5 uur arriveer ik in Schoonhoven, je moet er wat voor over hebben om weer met me vaste (oud) wandelmaatje op pad te kunnen. Onderweg wat buien en prachtige regenbogen.
Sinds Ingrid naar de Alblasserwaard is verhuisd verloopt het contact veel via de app.
Er wordt dus veel bijgepraat maar ook van de omgeving genieten.
De start is bij het buurthuis waar SPOMUZA (Sport Muziek en Zang) de wandeltocht heeft uitgezet.
Vlak voordat we weg willen gaan de hemelsluizen open, even het ergste afwachten en in de poncho op pad.
Er is niet gepijld, alleen op cruciale punten staan pijlen. Dat wordt dus lopen a la Amsterdam, goed de beschrijving lezen.
De route gaat richting de Veerpoort waar de veerboot van de Krimpenerwaard naar de Alblasserwaard vaart, Ingrid is dus net van de andere kant gekomen.
We gaan al snel richting de Lekdijk waar we, hoe kan het anders, de Lek volgen.
We komen al mensen tegen die verkeerd hebben gelopen. Daar hebben wij een hekel aan dus we lezen goed. Jammer is alleen dat er straatnamen op de route staan maar de bordjes ontbreken. Vaak dus even kijken op Google Maps om te kijken of we nog goed lopen.
Eenmaal langs de Lek kan je niet verdwalen en gaan we richting Willige Langerak. Langerak zelf ligt aan de andere kant van de Lek.
Bij een winkeltje/restaurantje even gebruik maken van het toilet, te vroeg voor koffie.
Over een Tiendweg, die ik vervloek want alles kiezels, vervolgen we al kletsend onze weg.
Er lijkt geen eind aan de Tiendweg te komen. Uiteindelijk wel asfalt. We staan zo nu en dan stil om om ons heen te kijken en te luisteren naar, ja naar wat, de stilte. Je hoort hier geen verkeer in de verte en geen vliegtuigen die over gaan, wat een rust.
We zien donkere wolken aan onze linkerhand maar door de wind hebben we daar geen last van. We zien een stukje horizontale regenboog, zo'n vreembd gezicht. Later kwam daar wel een flauwe boog aan een kant, zeg maar een halve regenboog maar niet rond. 'S avonds op het journaal zie ik hetzelfde op een foto, gemaakt vanaf Texel.nog nooit eerder gezien.
We gaan de Lekdijk weer op. Water verveeld nooit, er is altijd beweging, het beeld veranderd steeds.
We gaan richting Lopik, op naar de koffie. Er is weinig zitplaats in de verzorgingstent maar we weten een paar stoelen te bemachtigen.
De knie, heup en voeten houden het goed, toch gaan er een paar PCM in want na een tijdje rust is het opstarten niet optimaal. De voet houdt zich zeker goed in vergelijking tot vorige week, dat was echt een drama.
Na de koffie volgen we de Wielsekade die later overgaat in de Cabausekade die ons naar Cabauw leid. Op dit stuk is het toch dat we regelmatig aan de kant moeten voor auto's en soms landbouwverkeer.
Eenmaal aan het eind kunnen we de start/finish aan de andere kant van de N210 zien liggen.
Zo stoer als we zijn komen we niet in de verleiding en lopen ook het laatste lusje.
Nu ontwikkeld zich rechts van ons een onweersbui en daar is Ingrid doodsbenauwd voor.
Gelukkig drijft hij van ons weg maar het gedonder is goed hoorbaar, gelukkig geen bliksem.
We lopen op een slingerend Vinkenpad wat ons een blik geeft op landerijen en een paar molens.
Er zijn even wat storende elementen die de juiste weg zoeken, goed lezen is ook zo moeilijk.
Er moet alsnog even geschuild worden voor een flinke regenbui, waarschijnlijk toch een staartje van de onweersbui. Poncho weer aan en gaan voor het laatste stukje.
Nu ik dit stukje, met de routebeschrijving erbij, zo schrijf zie ik dat het laatste stukje niet goed beschreven staat.
Omdat Ingrid hier al wat bekend is hebben we vanaf de oversteek van de N210 gewoon de kortste weg genomen naar de finish.
Hoe dan ook, een mooie route, met wel wat lange stukken, maar het is de moeite waard.
Top gedaan trouwens, met aan de horizon je doel voor volgend jaar.
Gelukkig was het mooi weer.
en bekend gebied. Correctie: je bedoelt de Beatrixstraat in het centrum met winkels en mooi opgeknapte panden en gevels! Wordt Den Helder toch nog eens wat.Spatoes schreef:Mooi verslag
De vaart heet Doggersvaart en "Nogal Wiedus" is een leuke tent met uitzicht over het Marsdiep met in de verte Texel en de witte toren van het kerkje in Den Hoorn.
Beatrix begrijp ik niet want Hotel Beatrix ligt in/op Huisduinen.
Ja, leuk verslag. Als je al meteen een slecht gevoel krijgt bij een horeca-gelegenheid, dan kun je maar beter meteen opstappen, zeker als er concurrentie is. Ik vind het vergelijkbaar met onze ervaring tijdens het Egmondweekend, in Bergen aan Zee bij Hotel Meyer (grand café MAZ), waardoor we vorig jaar zijn uitgeweken naar een hele leuke strandtent.Jeltsje schreef:Leuk verslag Angelique. Door de eerste " slechte" horeca, heb je toch maar een lekkere tosti gehad.
