Moderators: Moderators, Beheerders
Heel verstandig, mijn vader ze vroeger al, kassie an, dan breekt het lijntje nietMarko schreef:Jeltsje schreef:Fijn dat het wandelen goed is gegaan MartinHet smaakt naar “meer”. Dat komt ook wel weer. Rustig opbouwen.Truitje schreef:Dat klinkt als een geslaagde wandeling, fijn voor je
Fijn dat dit weer mogelijk was!Wil1956 schreef:Vandaag voor het eerst sinds 1 maart weer een georganiseerde wandeltocht gelopen, namelijk de winterserietocht van OLAT vanuit Cromvoirt. Alles volgens het dagwandelprotocol dus voorinschrijven via internet voor een bepaalde afstand en tijdslot, afstand houden, groepen van maximaal 4 personen, niet gaan lopen als je je niet lekker voelt, handen wassen et cetera. Het dorp staat vol met auto's dus er is veel belangstelling. Na afloop blijkt dat er ruim 600 wandelaars zijn gekomen.
Bij de start de per mail ontvangen barcode laten scannen en starten! Onderweg is de afstand tot andere wandelaars goed te bewaren. Bij de wagenrusten koffie of thee en een voorverpakte gevulde koek afhalen en een beetje rondhangen want er zijn geen zitplaatsen. Bij de eerste rust tref ik Pieter B. die ik vorig jaar ook al ergens was tegengekomen. Wij stellen vast dat onze wandelplannen van toen door de coronamaatregelen niet zijn gelukt maar wij zijn nu weer op stap om de coronakilo's kwijt te raken en weer in beweging te komen. Eigen tochten maken is wel leuk maar het is nog leuker om gewoon een route te volgen, medewandelaars te zien en te spreken. Ook nog even gebabbeld met de OLAT vrijwilligers. Dat is wat het rusten zo leuk maakt en wat heb ik dit toch gemist!
De 15 km bleek 16,6 km te zijn, de spieren zijn stram maar ik kijk al weer uit naar een volgende tocht.
Leuk verslag Martin! Leuk dat je je lievelingsdieren gezien hebt.Marko schreef:Sinds 5 weken wandel ik iedere dinsdag in Spijkenisse, samen met kleinzoon Jens in de wandelwagen. Het is dan mijn oppasdag!
Aanvankelijk waren het rondjes van 4 - 6 km. Laatste 3 weken liep ik 10 - 11 km per keer.
Ik geniet daarvan en probeer steeds een ander stukje te lopen. Ik leer zo de omgeving aardig kennen.
Centraal staat meestal de Oude Maas, de Spijkenisser brug en de Hartelbrug. Daar omheen liggen parken waar het heerlijk rustig wandelen is.
De paden zijn niet overal wandelwagen vriendelijk maar ik ben niet voor 1 gat te vangen.
Zoals het veerooster van vandaag waar ik alléén overheen kon door de wandelwagen in een 45-graden-hellingsstand te houden met de voorwielen omhoog omdat alléén de achterwielen ver genoeg uit elkaar stonden om over 2 balken te kunnen balanceren.
Bij een ander veerooster lukte zelfs dàt niet en werd het millimeter werk om er over heen te komen.
Gelukkig was alle moeite niet voor niets want zowaar lagen er 4 Schotse Hooglanders langs het pad.
Of Jens er ook van geniet? Hij slaapt in ieder geval heerlijk tijdens de wandeling!
Bij thuiskomst eerst geprakte banaan en daarna de fles. Fles gaat er altijd in als koek, bij de banaan is het heel even “gekke-bek-trekken” daarna accepteert hij de banaan.Spatoes schreef:Leuk verslag Martin! Leuk dat je je lievelingsdieren gezien hebt.Marko schreef:Sinds 5 weken wandel ik iedere dinsdag in Spijkenisse, samen met kleinzoon Jens in de wandelwagen. Het is dan mijn oppasdag!
Aanvankelijk waren het rondjes van 4 - 6 km. Laatste 3 weken liep ik 10 - 11 km per keer.
Ik geniet daarvan en probeer steeds een ander stukje te lopen. Ik leer zo de omgeving aardig kennen.
Centraal staat meestal de Oude Maas, de Spijkenisser brug en de Hartelbrug. Daar omheen liggen parken waar het heerlijk rustig wandelen is.
De paden zijn niet overal wandelwagen vriendelijk maar ik ben niet voor 1 gat te vangen.
Zoals het veerooster van vandaag waar ik alléén overheen kon door de wandelwagen in een 45-graden-hellingsstand te houden met de voorwielen omhoog omdat alléén de achterwielen ver genoeg uit elkaar stonden om over 2 balken te kunnen balanceren.
Bij een ander veerooster lukte zelfs dàt niet en werd het millimeter werk om er over heen te komen.
Gelukkig was alle moeite niet voor niets want zowaar lagen er 4 Schotse Hooglanders langs het pad.
Of Jens er ook van geniet? Hij slaapt in ieder geval heerlijk tijdens de wandeling!
En de fles na afloop gaat er weer in als koek bij Jens? Dat schreef je na een andere wandeling.
P.s. Is er naast het veerooster geen klaphekje waar je zonder problemen en met de kinderwagen doorheen kunt?
Hebben ze hier wel!
P.s. ook voor 'gewone' wandelaars is zo'n klaphek prettiger, hoef je niet zo over het veerooster te balanceren.Marko schreef:Bij thuiskomst eerst geprakte banaan en daarna de fles. Fles gaat er altijd in als koek, bij de banaan is het heel even “gekke-bek-trekken” daarna accepteert hij de banaan.Spatoes schreef:Leuk verslag Martin! Leuk dat je je lievelingsdieren gezien hebt.Marko schreef:Sinds 5 weken wandel ik iedere dinsdag in Spijkenisse, samen met kleinzoon Jens in de wandelwagen. Het is dan mijn oppasdag!
Aanvankelijk waren het rondjes van 4 - 6 km. Laatste 3 weken liep ik 10 - 11 km per keer.
Ik geniet daarvan en probeer steeds een ander stukje te lopen. Ik leer zo de omgeving aardig kennen.
Centraal staat meestal de Oude Maas, de Spijkenisser brug en de Hartelbrug. Daar omheen liggen parken waar het heerlijk rustig wandelen is.
De paden zijn niet overal wandelwagen vriendelijk maar ik ben niet voor 1 gat te vangen.
Zoals het veerooster van vandaag waar ik alléén overheen kon door de wandelwagen in een 45-graden-hellingsstand te houden met de voorwielen omhoog omdat alléén de achterwielen ver genoeg uit elkaar stonden om over 2 balken te kunnen balanceren.
Bij een ander veerooster lukte zelfs dàt niet en werd het millimeter werk om er over heen te komen.
Gelukkig was alle moeite niet voor niets want zowaar lagen er 4 Schotse Hooglanders langs het pad.
Of Jens er ook van geniet? Hij slaapt in ieder geval heerlijk tijdens de wandeling!
En de fles na afloop gaat er weer in als koek bij Jens? Dat schreef je na een andere wandeling.
P.s. Is er naast het veerooster geen klaphekje waar je zonder problemen en met de kinderwagen doorheen kunt?
Hebben ze hier wel!
Bij deze 2 veeroosters waren geen klaphekjes. Ik denk niet dat veel (groot) ouders gebruik maken van deze 2 veeroosters.
Wat heerlijk dat je zo kunt genieten van je kleinzoon Martin, is je gegund.Marko schreef:Het is weer dinsdag dus op naar Spijkenisse om op te passen op kleinzoon Jens en....als de regen is weg getrokken......een wandelwagenwandeling te maken.
Kort na het middaguur schijnt zelfs de zon dus wij er op uit.
Al snel valt er een korte maar felle hagelbui. Het is gelijk koud dus shawl en handschoenen aan en de handjes van Jens in de mouwen weg stoppen. De zon komt snel terug maar inmiddels grote plassen op de weg.
We wandelen weer een stukje verder langs de Oude Maas om vervolgens af te buigen naar de diverse parken. We hebben 5 veeroosters moeten trotseren. Alle 5 in moeilijkheidsgraad verschillend en 1x werd me zelfs hulp aangeboden. Een andere wandelaar zag me worstelen met de wagen en maakte de opmerking: “dat zijn behoorlijke uitdagingen”.
In de parken zijn we de Schotse Hooglanders gepasseerd. Deze keer ook een stukje door een woonwijk gelopen voor de variatie.
Uiteindelijk ruim 12 km gelopen. Jens heeft deze keer weinig geslapen onderweg en was volop aan het rond kijken.
Sinds mijn ziek zijn was dit de meest relaxte en aangename wandeling.
Sammie6306 schreef:Wat heerlijk dat je zo kunt genieten van je kleinzoon Martin, is je gegund.Marko schreef:Het is weer dinsdag dus op naar Spijkenisse om op te passen op kleinzoon Jens en....als de regen is weg getrokken......een wandelwagenwandeling te maken.
Kort na het middaguur schijnt zelfs de zon dus wij er op uit.
Al snel valt er een korte maar felle hagelbui. Het is gelijk koud dus shawl en handschoenen aan en de handjes van Jens in de mouwen weg stoppen. De zon komt snel terug maar inmiddels grote plassen op de weg.
We wandelen weer een stukje verder langs de Oude Maas om vervolgens af te buigen naar de diverse parken. We hebben 5 veeroosters moeten trotseren. Alle 5 in moeilijkheidsgraad verschillend en 1x werd me zelfs hulp aangeboden. Een andere wandelaar zag me worstelen met de wagen en maakte de opmerking: “dat zijn behoorlijke uitdagingen”.
In de parken zijn we de Schotse Hooglanders gepasseerd. Deze keer ook een stukje door een woonwijk gelopen voor de variatie.
Uiteindelijk ruim 12 km gelopen. Jens heeft deze keer weinig geslapen onderweg en was volop aan het rond kijken.
Sinds mijn ziek zijn was dit de meest relaxte en aangename wandeling.
En ik snap je wel.... jij bent Jens aan het warm maken voor zijn eerste vierdaagse samen met opa in het jaar dat hij 12 jaar wordt!
