Waar heb jij gelopen vandaag?

[herwin]

Vandaag ben ik weer eens wezen hardlopen in Duitsland, voor het tweede jaar bij de Röntgenlauf. Uiteraard weer voor de langste afstand: 63.3km (ofwel anderhalve marathon). Al direct bij de start werd ik aangesproken door iemand met de vraag of ik ook uit Nederland kwam, dus dat oranje shirt van de Amsterdam Marathon heeft haar werk weer gedaan. Gezamelijk hebben we de eerste 50 kilometer gelopen, daarna kreeg hij een flinke dip en vond dat ik maar gewoon in mijn eigen tempo verder moest gaan. Die laatste 13 kilometer daardoor echt belachelijk veel mensen ingehaald en mijn tijd van vorig jaar flink verbeterd (toen 7:52, nu 7:15, voor de mensen die dit langzaam vinden: het parcours heeft dusdanig veel heuveltjes dat je eigenlijk nergens echt een fijn constant tempo kunt lopen). Het dipje van mijn loopmaatje zal ook niet lang geduurd hebben, want zo'n 10 minuten later kwam hij ook over de finish.

Ik blijf dit toch wel een ontzettend mooie landschapsloop vinden, het Duitse landschap is echt compleet anders dan wat we hier in Nederland hebben. De verpleging (tja, ik kan er ook niets aan doen dat ik het woord Verpflegung zo interpreteer) is de eerste 20 kilometer wat karig (enkel drinken), maar gaat daarna met flinke stappen vooruit, bij de laatste paar posten was er ook bratwurst en bier (niet dat ik met beide iets kan, maar toch). Volgend jaar probeer ik hem weer in te plannen.

[Ilonka1]

Vandaag ben ik weer eens wezen hardlopen in Duitsland, voor het tweede jaar bij de Röntgenlauf. Uiteraard weer voor de langste afstand: 63.3km (ofwel anderhalve marathon). Al direct bij de start werd ik aangesproken door iemand met de vraag of ik ook uit Nederland kwam, dus dat oranje shirt van de Amsterdam Marathon heeft haar werk weer gedaan. Gezamelijk hebben we de eerste 50 kilometer gelopen, daarna kreeg hij een flinke dip en vond dat ik maar gewoon in mijn eigen tempo verder moest gaan. Die laatste 13 kilometer daardoor echt belachelijk veel mensen ingehaald en mijn tijd van vorig jaar flink verbeterd (toen 7:52, nu 7:15, voor de mensen die dit langzaam vinden: het parcours heeft dusdanig veel heuveltjes dat je eigenlijk nergens echt een fijn constant tempo kunt lopen). Het dipje van mijn loopmaatje zal ook niet lang geduurd hebben, want zo'n 10 minuten later kwam hij ook over de finish.

Ik blijf dit toch wel een ontzettend mooie landschapsloop vinden, het Duitse landschap is echt compleet anders dan wat we hier in Nederland hebben. De verpleging (tja, ik kan er ook niets aan doen dat ik het woord Verpflegung zo interpreteer) is de eerste 20 kilometer wat karig (enkel drinken), maar gaat daarna met flinke stappen vooruit, bij de laatste paar posten was er ook bratwurst en bier (niet dat ik met beide iets kan, maar toch). Volgend jaar probeer ik hem weer in te plannen.

Diep respect voor je prestatie en gefeliciteerd met je PR.

[herwin]

Ach, dat PR moet je ruim zien, dit is natuurlijk niet de meest logische afstand om te lopen (sterker nog: ik ben nog nooit ergens anders anderhalve marathon tegengekomen). Ik ben zelf dan wel erg blij dat ik nu blijkbaar met twee vingers in mijn neus mijn tijd van vorig jaar verpulver terwijl ik vorig jaar verse benen had en dit keer echt nog wel die 100 kilometers van Amsterdam en Berg en Dal wat zou moeten voelen. Ik ben wel benieuwd in hoeverre ik dat mee kan nemen naar bijvoorbeeld de 15 uur van Loon op Zand.

[Ilonka1]

Ach, dat PR moet je ruim zien, dit is natuurlijk niet de meest logische afstand om te lopen (sterker nog: ik ben nog nooit ergens anders anderhalve marathon tegengekomen). Ik ben zelf dan wel erg blij dat ik nu blijkbaar met twee vingers in mijn neus mijn tijd van vorig jaar verpulver terwijl ik vorig jaar verse benen had en dit keer echt nog wel die 100 kilometers van Amsterdam en Berg en Dal wat zou moeten voelen. Ik ben wel benieuwd in hoeverre ik dat mee kan nemen naar bijvoorbeeld de 15 uur van Loon op Zand.

Je gaat duidelijk vooruit. Top!! Plantechnisch gaat Loon op Zand bij mij niet lukken. Misschien in 2015.

[bahkos]

Vandaag ben ik weer eens wezen hardlopen in Duitsland, voor het tweede jaar bij de Röntgenlauf. Uiteraard weer voor de langste afstand: 63.3km (ofwel anderhalve marathon). Al direct bij de start werd ik aangesproken door iemand met de vraag of ik ook uit Nederland kwam, dus dat oranje shirt van de Amsterdam Marathon heeft haar werk weer gedaan. Gezamelijk hebben we de eerste 50 kilometer gelopen, daarna kreeg hij een flinke dip en vond dat ik maar gewoon in mijn eigen tempo verder moest gaan. Die laatste 13 kilometer daardoor echt belachelijk veel mensen ingehaald en mijn tijd van vorig jaar flink verbeterd (toen 7:52, nu 7:15, voor de mensen die dit langzaam vinden: het parcours heeft dusdanig veel heuveltjes dat je eigenlijk nergens echt een fijn constant tempo kunt lopen). Het dipje van mijn loopmaatje zal ook niet lang geduurd hebben, want zo'n 10 minuten later kwam hij ook over de finish.

Ik blijf dit toch wel een ontzettend mooie landschapsloop vinden, het Duitse landschap is echt compleet anders dan wat we hier in Nederland hebben. De verpleging (tja, ik kan er ook niets aan doen dat ik het woord Verpflegung zo interpreteer) is de eerste 20 kilometer wat karig (enkel drinken), maar gaat daarna met flinke stappen vooruit, bij de laatste paar posten was er ook bratwurst en bier (niet dat ik met beide iets kan, maar toch). Volgend jaar probeer ik hem weer in te plannen.

Ik en met mij velen niet hoor. Harstikke knap gedaan. Gefeliciteerd met je PR.

[Truitje]

Ook op de Duitse tv kom je bekende Nederlandse lopers tegen: http://www.ndr.de/fernsehen/sendungen/h ... 21838.html

[Jeltsje]

Ook op de Duitse tv kom je bekende Nederlandse lopers tegen: http://www.ndr.de/fernsehen/sendungen/h ... 21838.html

Zoek de Walkers

Er staan wat verslagen op http://www.troch-rinnen.nl

[herwin]

Vorige week flink aan het wandelen geweest op The Isle of Man. Maandag kwam ik met de boot aan bij Douglas en had ik nog mooi genoeg tijd om naar Peel te komen, aan de andere kant van het eiland, via de Heritage Trail. Dit is een wandelroute over het geplande traject van een treinverbinding: erg vlak en rechtdoor, met wel mooie uitzichten op de bergachtige omgeving tussendoor. Na een nachtje kamperen ging de tocht verder via het kustpad, dat echt een rondje maakt om het hele eiland heen. De markering daarvan is niet heel uitgebreid, zeker niet als je het vergelijkt met de markeringen die we voor de LAW's in Nederland hebben, dus de kaart was geen overbodige luxe. Na een relatief korte wandeldag, waarbij bleek dat ik nog iets verder gelopen had dan gepland ook, kwam ik aan op de volgende camping, in Ballaugh. Een overnachting hier kostte slechts 5 pond, en er was een koelkast met eten en drinken dat je gewoon mocht pakken, hoe dat uit kan snap ik niet. Wandeldag 3 volgen we echt de kust, tot aan Ramsey. Inclusief het wandelen van en naar de camping toch een dagje van zo'n 35 kilometer, maar dan wel op doorgaans erg goed begaanbaar strand. Links van je water, rechts van je steile rotswanden, het was wel erg veel van hetzelfde. Ik heb meerdere malen moeten kijken hoe de kustlijn liep ten opzichte van het noorden, zodat ik aan de hand daarvan een beetje kon gokken waar ik ergens was, meer herkenningspunten waren er gewoon niet. De volgende camping is eigenlijk gereserveerd voor een groep meisjesscouts met hun begeleiders, waardoor ik op een achterafveldje mag staan, met dusdanig hoog gras dat ik mijn brandertje er niet eens kan gebruiken. De laatste wandeldag stond eigenlijk het traject vanaf Ramsey naar Douglas in de planning, maar aangezien dat toch een kilometer of 50 lijkt te zijn, veelal onverhard en met veel hoogteverschillen besluit ik om in Laxey de trein of bus terug te nemen naar Douglas. Al erg snel raak ik het onhandig aangegeven spoor bijster en lijkt het alsof ik door de zee langs een rotswand moet. Aan de ene kant lijkt die route me onwaarschijnlijk, maar ergens ziet het er ook wel uitdagend uit. Het is weer een typisch voorbeeld van een route die steeds een stapje moeilijke wordt, waarna ik na ongeveer een uur lang het doorwaden en rotsklimmen (zonder enige vorm van zekering, met ongeschikte schoenen, met rugzak) een meter of 500 gevorderd zal zijn, dat is het moment dat ik toch echt niet verder kom en waar ik besluit om te keren. Uiteraard is het net vloed geworden, waardoor de terugweg nog lastiger is dan de heenweg. Na de juiste route gevonden te hebben loop ik 10 minuten later op een plek waar ik ver voorbij het stukje ben waar ik ben omgekeerd, en zie dat ik echt nog lang niet halverwege was. Een bordje waarschuwt me dat de route ontoegankelijk zal zijn tijdens hoog water, maar aangezien het toch niet veel erger dan net zal zijn besluit ik maar gewoon door te gaan. Een paar zonnebadende mensen kijken me wat raar aan als ik met trekkingrugzak uit kniediep water kom stappen. Verder gaat het, via een nationaal park waar ik een fanatiek wandelende moeder en dochter tegenkom. Ze passeren me als ik een foto maak, maar al snel ben ik er weer bij. Dit herhaalt zich een paar keer tot ze op een top even uit gaan rusten en ik ze permanent voorbij ga. We klimmen verder, en even later staat op de kaart dat we richting het punt gaan waar een riviertje in de zeer stroomt. Dat kan maar 1 ding betekenen: dalen. Hierna weer klimmen, waardoor ik het een steeds beter idee ga vinden om niet tot aan Douglas door te lopen. Ik moet een paar keer aan de kant gaan lopen om een auto te laten passeren. Het is geen eenrichtingsweg, dus ik vraag me af hoe dit moet als die auto's elkaar moeten passeren. Na een prachtige wandeldag kom ik precies op tijd in Laxey aan om de toeristische trein naar Douglas te pakken. Daar koop ik nog even wat eten om vervolgens weer een stukje Heritage Trail te volgen, dat is de makkelijkste route naar de camping en ik had geen idee welke bus ik anders had moeten nemen. Deze camping is het dichtst in de buurt van Castletown, waar die zaterdag de 100-mijlswedstrijd plaats zal vinden. Een beetje zoals gehoopt tref ik op die camping ook een Nederlandse camper en krijg ik direct een comfortabele stoel en een kop thee aangeboden.

Vrijdag neem ik een rustdagje, zaterdag en zondag ben ik druk bezig met de verzorging van de 12 Nederlandse deelnemers op de 100 mijl (en die ene op de 20 mijl, maar dat is dan ook weer in ruim minder dan 3 uur klaar). Het parcours is een rondje van precies 2 mijl, met wat lelijke hoogteverschillen en flinke stukken asfalt met gaten. Geen toptijdenparcours dus. Toch hebben van de 12 Nederlanders 10 het gehaald (waarvan 8 nieuwe centurions). De Belgen scoren beter, alle 8 deelnemers halen de finish. Als de laatste Nederlanders in hun laatste ronde zitten kan ik de verzorgingstafel opruimen en de "geleende" winkelwagen terugbrengen. Echter, ook de fiets moet naar de finish, en ik heb geen zin om twee keer heen en weer te gaan. De oplossing hiervoor levert mij ook veel gejuich op van de toeschouwers en inmiddels wat melige vrijwilligers die hun laatste minuten uitzitten.

[Sammie6306]

Leuk verslag Herwin!

[fhd]

Zsker leuk verslag en wat een grappige foto!

[Spatoes]

Dank voor je verslag Herwin.

[Jeltsje]

Dat was wel een heel bijzondere wandel(water)tocht :icon_biggrin:

[Voy con Dios]

Leuk verslag, en Isle of Man is echt cool! De mensen op de foto aan de rechterkant zie je applaudisseren
Apart sfeertje daar op dat eiland. Ze maakten er vroeger ook geweldige motorfietsen!

Die reden (en rijden nog) hardstikke goed, met een prachtig geluid van het motortje, dus eigenlijk is dit weer flink off-topic. Wandelen doe je niet meer, als je zo'n mooie Manxman rijdt!

[herwin]

... Wandelen doe je niet meer, als je zo'n mooie Manxman rijdt!

Tenzij je een lekke band krijgt ongeveer een kilometer voor een garage natuurlijk

[Gejoco]

Toppie, Herwin!