Walkers4Walkers.nl

Gisteren heb ik de Grebbeliniebunker- en loopgraventocht gelopen. Een voornamelijk onverhard (en dus geen onverdeeld) "genoegen". Maar ja, het was zo'n beetje in mijn achtertuin, en de zon begon te schijnen. Dan wil ik buiten spelen.
Helaas was het een tocht vrijwel zonder bunkers en loopgraven, maar wel met prachtig weer, gezellig wandelgezelschap en redelijke voetjes. De wandeling is een aanrader als je houdt van bos en heide. En van de Amerongseberg.
Leuke mensen uit Vlijmen ontmoet en ja hoor, die kenden Bernard_dT. Ze hadden wel zin in KM Waalwijk...

Wat foto's van de Grebbegruwel vind je hier: https://photos.app.goo.gl/HoAG36sYBKcwgHJc9
Wat een zandbak.

Voy con Dios schreef:Gisteren heb ik de Grebbeliniebunker- en loopgraventocht gelopen. Een voornamelijk onverhard (en dus geen onverdeeld) "genoegen". Maar ja, het was zo'n beetje in mijn achtertuin, en de zon begon te schijnen. Dan wil ik buiten spelen.
Helaas was het een tocht vrijwel zonder bunkers en loopgraven, maar wel met prachtig weer, gezellig wandelgezelschap en redelijke voetjes. De wandeling is een aanrader als je houdt van bos en heide. En van de Amerongseberg.
Leuke mensen uit Vlijmen ontmoet en ja hoor, die kenden Bernard_dT. Ze hadden wel zin in KM Waalwijk...

Wat foto's van de Grebbegruwel vind je hier: https://photos.app.goo.gl/HoAG36sYBKcwgHJc9
Wat een zandbak.

Wat een mooi fotoverslag weer Maike! Prachtig gebied, daar zou je toch je afkeer van onverharde wegen spontaan van opzij zetten? Ik moest wel lachen om je opmerking over het stukje asfaltweg dat niet fotogeniek was. De foto daarvan ontbreekt of je hebt veel gevoel voor humor met zoveel plaatjes van bijzonder fotogenieke plekken langs de route. En natuurlijk de bloeiende heide. Als dit je achtertuin is, dan woon je niet verkeerd.

footloose schreef:

Voy con Dios schreef:Gisteren heb ik de Grebbeliniebunker- en loopgraventocht gelopen. Een voornamelijk onverhard (en dus geen onverdeeld) "genoegen". Maar ja, het was zo'n beetje in mijn achtertuin, en de zon begon te schijnen. Dan wil ik buiten spelen.
Helaas was het een tocht vrijwel zonder bunkers en loopgraven, maar wel met prachtig weer, gezellig wandelgezelschap en redelijke voetjes. De wandeling is een aanrader als je houdt van bos en heide. En van de Amerongseberg.
Leuke mensen uit Vlijmen ontmoet en ja hoor, die kenden Bernard_dT. Ze hadden wel zin in KM Waalwijk...

Wat foto's van de Grebbegruwel vind je hier: https://photos.app.goo.gl/HoAG36sYBKcwgHJc9
Wat een zandbak.

Wat een mooi fotoverslag weer Maike! Prachtig gebied, daar zou je toch je afkeer van onverharde wegen spontaan van opzij zetten? Ik moest wel lachen om je opmerking over het stukje asfaltweg dat niet fotogeniek was. De foto daarvan ontbreekt of je hebt veel gevoel voor humor met zoveel plaatjes van bijzonder fotogenieke plekken langs de route. En natuurlijk de bloeiende heide. Als dit je achtertuin is, dan woon je niet verkeerd.

Truus ik word er gewoonweg helemaal warm van, hoe jij de woorden "afkeer" en "onverhard" zo lekker in één zin gebruikt.
Natuurlijk zal ik nooit wennen aan die zandzooi! Maar ja, ik ga er af en toe wel lopen dus.
Het asfalt wat ik op de Spoorlaan onder de voetjes had, was inderdaad niet echt mooi voor de foto, maar man... wat loopt dat toch puik.

Bertus heeft afgelopen zondag hier in Ede de Heidewandeltocht gelopen. Uiteraard waren de paden allemaal bekend, de route was niet veel anders dan de afgelopen jaren. De heide was mooi paars, en het was heet, veels te heet.....Voor de foto's, klik maar hier: https://myalbum.com/album/xYTMz3B3u3rm

Vandaag n prachtige tocht van de DAK in Drunen...soms pittig maar o zo mooi

Hoorn-Volendam 23 km.
Gisteren dit stuk gelopen met Martin en Sylvia. Martin wilde delen van het Zuiderzeepad lopen, besloten is tot dit stuk. De wandeling ging grotendeels over grasdijken, zodat je mooi uitzicht hebt op het IJsselmeer, en een lekkere frisse tegenwind uit het meer. Als die er niet was geweest was het te heet geweest om te wandelen. Op de grasdijk moesten we over hekjes klimmen. Dankzij de hulp van Martin lukte dat overal. Het ene hekje is wat beter te beklimmen dan het andere. Soms moesten we van de dijk af vanwege onbegaanbaarheid of dichte begroeiing. Op de weg achter de dijk lopen was echt heet. In Etersheim hebben wij gepauzeerd, een heel klein plaatsje met oude gebouwen. De kerk daar is een Bed and Breakfast. Daar is het Dik Trom Schooltje, nu een kinderboekenmuseum. Verder maar weer over de dijk, en soms ernaast. Het van de dijk af moeten was af en toe hilarisch en lukte alleen maar met Martins hulp. Het was meer een survivaltocht dan een wandeltocht.Na een opmerking van mij daarover kreeg Martin de slappe lach, en wij ook. Eindelijk kwam Edam in zicht. Daar ligt Volendam vlakbij. Maar het leek wel of we nooit in Volendam aankwamen, zo ver was dat nog.
Uiteindelijk waren wij in de haven van Volendam, waar wij Marjan troffen. Zij had gefietst en musea bezocht. Gezamenlijk hebben wij fish en chips gegeten. Al met al een heerlijke wandeldag. Lopend op de dijk was het goed te doen wat de warmte betreft.. Al met al een leuke tocht gehad, met ups (op de dijk naar boven) en downs (van de dijk af naar beneden) Martin en Sylvia, bedankt voor de gezellige wandeldag!

Fien, wat een leuk verslag. En wat heb je dan een goede conditie! Best een zware tocht en dan ook nog zoveel kilometers.

Een leuk verslag Fien

Fien schreef:Hoorn-Volendam 23 km.
Gisteren dit stuk gelopen met Martin en Sylvia. Martin wilde delen van het Zuiderzeepad lopen, besloten is tot dit stuk. De wandeling ging grotendeels over grasdijken, zodat je mooi uitzicht hebt op het IJsselmeer, en een lekkere frisse tegenwind uit het meer. Als die er niet was geweest was het te heet geweest om te wandelen. Op de grasdijk moesten we over hekjes klimmen. Dankzij de hulp van Martin lukte dat overal. Het ene hekje is wat beter te beklimmen dan het andere. Soms moesten we van de dijk af vanwege onbegaanbaarheid of dichte begroeiing. Op de weg achter de dijk lopen was echt heet. In Etersheim hebben wij gepauzeerd, een heel klein plaatsje met oude gebouwen. De kerk daar is een Bed and Breakfast. Daar is het Dik Trom Schooltje, nu een kinderboekenmuseum. Verder maar weer over de dijk, en soms ernaast. Het van de dijk af moeten was af en toe hilarisch en lukte alleen maar met Martins hulp. Het was meer een survivaltocht dan een wandeltocht.Na een opmerking van mij daarover kreeg Martin de slappe lach, en wij ook. Eindelijk kwam Edam in zicht. Daar ligt Volendam vlakbij. Maar het leek wel of we nooit in Volendam aankwamen, zo ver was dat nog.
Uiteindelijk waren wij in de haven van Volendam, waar wij Marjan troffen. Zij had gefietst en musea bezocht. Gezamenlijk hebben wij fish en chips gegeten. Al met al een heerlijke wandeldag. Lopend op de dijk was het goed te doen wat de warmte betreft.. Al met al een leuke tocht gehad, met ups (op de dijk naar boven) en downs (van de dijk af naar beneden) Martin en Sylvia, bedankt voor de gezellige wandeldag!

Een kleine correctie, jullie hadden geen zicht op het IJsselmeer maar op het Markermeer.
Het IJsselmeer ligt aan de andere kant van de Houtribdijk (die overigens, net zolas de Afsluitdijk, een dam is).

Cornelia schreef:

Fien schreef:Hoorn-Volendam 23 km.
Gisteren dit stuk gelopen met Martin en Sylvia. Martin wilde delen van het Zuiderzeepad lopen, besloten is tot dit stuk. De wandeling ging grotendeels over grasdijken, zodat je mooi uitzicht hebt op het IJsselmeer, en een lekkere frisse tegenwind uit het meer. Als die er niet was geweest was het te heet geweest om te wandelen. Op de grasdijk moesten we over hekjes klimmen. Dankzij de hulp van Martin lukte dat overal. Het ene hekje is wat beter te beklimmen dan het andere. Soms moesten we van de dijk af vanwege onbegaanbaarheid of dichte begroeiing. Op de weg achter de dijk lopen was echt heet. In Etersheim hebben wij gepauzeerd, een heel klein plaatsje met oude gebouwen. De kerk daar is een Bed and Breakfast. Daar is het Dik Trom Schooltje, nu een kinderboekenmuseum. Verder maar weer over de dijk, en soms ernaast. Het van de dijk af moeten was af en toe hilarisch en lukte alleen maar met Martins hulp. Het was meer een survivaltocht dan een wandeltocht.Na een opmerking van mij daarover kreeg Martin de slappe lach, en wij ook. Eindelijk kwam Edam in zicht. Daar ligt Volendam vlakbij. Maar het leek wel of we nooit in Volendam aankwamen, zo ver was dat nog.
Uiteindelijk waren wij in de haven van Volendam, waar wij Marjan troffen. Zij had gefietst en musea bezocht. Gezamenlijk hebben wij fish en chips gegeten. Al met al een heerlijke wandeldag. Lopend op de dijk was het goed te doen wat de warmte betreft.. Al met al een leuke tocht gehad, met ups (op de dijk naar boven) en downs (van de dijk af naar beneden) Martin en Sylvia, bedankt voor de gezellige wandeldag!

Een kleine correctie, jullie hadden geen zicht op het IJsselmeer maar op het Markermeer.
Het IJsselmeer ligt aan de andere kant van de Houtribdijk (die overigens, net zolas de Afsluitdijk, een dam is).

Voor mij is het allemaal "een pot nat"

footloose schreef:Fien, wat een leuk verslag. En wat heb je dan een goede conditie! Best een zware tocht en dan ook nog zoveel kilometers.

Het parcours maakt het zwaar. En mijn conditie...ik kan hier wel verklappen dat ik deze afstand alleen kan lopen met pijnstillers. (in overleg met de huisarts). Maar het is de moeite waard om het te blijven doen zo lang mogelijk.

Fien schreef:

footloose schreef:Fien, wat een leuk verslag. En wat heb je dan een goede conditie! Best een zware tocht en dan ook nog zoveel kilometers.

Het parcours maakt het zwaar. En mijn conditie...ik kan hier wel verklappen dat ik deze afstand alleen kan lopen met pijnstillers. (in overleg met de huisarts). Maar het is de moeite waard om het te blijven doen zo lang mogelijk.

Er zijn er meer die alleen dankzij pijnstillers kunnen wandelen, Fien. Zolang de “doping” op een verantwoorde manier gebeurd is daar niets mis mee. Niet bewegen is uiteindelijk slechter voor een mens en als dat dan lukt met medicijnen, dan moet dat maar.

Tigelu schreef:

Fien schreef:

footloose schreef:Fien, wat een leuk verslag. En wat heb je dan een goede conditie! Best een zware tocht en dan ook nog zoveel kilometers.

Het parcours maakt het zwaar. En mijn conditie...ik kan hier wel verklappen dat ik deze afstand alleen kan lopen met pijnstillers. (in overleg met de huisarts). Maar het is de moeite waard om het te blijven doen zo lang mogelijk.

Er zijn er meer die alleen dankzij pijnstillers kunnen wandelen, Fien. Zolang de “doping” op een verantwoorde manier gebeurd is daar niets mis mee. Niet bewegen is uiteindelijk slechter voor een mens en als dat dan lukt met medicijnen, dan moet dat maar.

Ja Tina, dat is waar. Maar 23 km. is voor mij het hoogst haalbare en een meerdaagse tocht zit er voor mij niet meer in. Daar zal ik mee moeten leren leven.

Fien schreef:

Tigelu schreef:

Fien schreef:

footloose schreef:Fien, wat een leuk verslag. En wat heb je dan een goede conditie! Best een zware tocht en dan ook nog zoveel kilometers.

Het parcours maakt het zwaar. En mijn conditie...ik kan hier wel verklappen dat ik deze afstand alleen kan lopen met pijnstillers. (in overleg met de huisarts). Maar het is de moeite waard om het te blijven doen zo lang mogelijk.

Er zijn er meer die alleen dankzij pijnstillers kunnen wandelen, Fien. Zolang de “doping” op een verantwoorde manier gebeurd is daar niets mis mee. Niet bewegen is uiteindelijk slechter voor een mens en als dat dan lukt met medicijnen, dan moet dat maar.

Ja Tina, dat is waar. Maar 23 km. is voor mij het hoogst haalbare en een meerdaagse tocht zit er voor mij niet meer in. Daar zal ik mee moeten leren leven.

Afstand maakt niet uit (ik snap dat je zelf anders zou willen, maar het leven is nog nooit eerlijk geweest) je doet het en af en toe probeer je toch even over de grenzen heen te gaan en wordt je teruggeschopt. Maar je gaat door met proberen. Dat is waar het om gaat.
Ik heb, jaren geleden, Trudy met alle egards ingehaald na een wandeltocht en niet Bertus. Trudy vond dat B. De eer verdiende. Maar in mijn ogen waren die 5 km van haar een groter prestatie dan die 40 van B, omdat ik wist hoe vreselijk veel moeite zij moest doen voor die ene 5 km en wat de prijs was die ze moest daarvoor heeft moeten betalen in de volgende dagen.

Afstand maakt niet de prestatie: de wil en wilskracht om de prestatie neer te zetten en het vermogen om te kijken naar de mogelijkheden ipv naar de onmogelijkheden!

Dus in mijn ogen ben jij, net als Trudy jaren geleden (en nog steeds) de helding van het verhaal....met of zonder medicinale hulp. Chapeau!