Re: Waar heb jij gelopen vandaag?
Geplaatst: 02 sep 2019, 08:54
Mooi geschreven Tina.
Ook gisteren in die trand iets gezegd tegen mensen die een korte afstand in Werkhoven liepen.
Jullie hebben bewogen, zijn heerlijk buiten geweest. Ze hadden ook thuis in de tuin of op een terras kunnen gaan zitten.
Elke afstand die je loopt, naar vermogen, is bewonderendswaardig.
Zo kreeg ik na De Dijk van 2 weken geleden van enkele medewandelaars een veer in de komt gestoken dat ik de hele afstand had uitgelopen..
Zo heerlijk als ik toen wandelde gaf goede moed voor de 20 km. van gisteren vanuit Werkhoven, dit moest toch appeltje eitje zijn .
Niets was minder waar.
Ik had al snel in de gaten dat het dezelfde route was als 2 jaar geleden maar dan andersom met hier en daar een kleine aanpassing.,
Mooie omgeving, goed wandelweer en goed wandelgezelschap want Tina heeft altijd wel iets te kletsen, al is het soms slap (sorry).
Door een boomgaard waar veel fruit al was geplukt (rode bessen en kersen) maar vele bomen vol met appels en peren.
Drukte op de weg met fietsers en iedereen zei elkaar goede dag.
Ik was al snel aan het rommelen met de veter van mijn rechterschoen. Deze zat te strak en daar hou ik niet van.
Eenmaal in de boomgaard zocht Tina iets op op internet en ik weer aan het rommelen met de veter, zat nog niet lekker en ik kreeg kramp.
Voor mijn gevoel liep ik steeds langzamer en gaf bij Tina aan dat de voet zeer deed en deze bijna niet kon afrollen (voelde als een klompvoet).
Op bijna 5 km. stond een bakje en daar dankbaar gebruik van gemaakt. Kon er meteen in alle rust een boterham verorbert worden. Ik wilde daar nog geen pijnstiller innemen omdat ik die vanmorgen ook al had ingenomen.
Toch weer op pad. Kort daarna werden we een smal pad opgestuurd langs de Caspergauwse Wetering.
Even was er verwarring want eenmaal door een hek liep het links dood en rechts ging je een boerenerf op.
Een man liep wat te mopperen en toen Tina gewoon rechtdoor een ander hek doorliep bleef hij wat zeuren over het niet plaatsen van een pijl (het was ook wel even onduidelijk, ook omdat er op de routebeschrijving niets over stond).
Ik draaide me om en zei dat áls hij er problemen mee had dat er geen pijl hing hij de organisatie daar maar over moest bellen maar dat ik zijn gezeur niet aan mijn hoofd wilde hebben, het is mijn vrije dag en nu ophouden. Hij mompel de nog iets en liep door. We hebben hem niet meer gezien.
De eerst rust was op ruim 10 km. maar we kwamen langs de watertoren van Werkhoven en Tina zei dat je daar heerlijk rustig kon zitten.
Leek me een strak plan (volgende keer nemen we appel/notentaart erbij) en een echte stoel want verwachtte op de officiële rust alleen maar bankjes.
Daar zeker een half uur gezeten en nu dus wel pijnstilling erin want anders was het einde verhaal over 2 km..
We gingen een stukje over een padje door een weiland, onder de N229 door waar we moesten bukken en waar ik spontaan: hé ho, hé ho je krijgt het niet kado, begon te zingen. Wat een lachsalvo tot gevolg had.
Ongeschonden vervolgden we weer een pad door een weiland en wist dat aan het einde hiervan de eerste rustpost was.
De pijnstilling begon z'n werk te doen dus besloten om door te lopen en de volgende rust te nemen op bijna 15 km.. het ging nu redelijk en als we nu stil gingen zitten zou opstarten weer problemen kunnen opleveren.
We spotten prachtige grote Elfenbanken, de herfst kondigt zich aan.
Even lopen we verkeerd omdat er rechtsafslaand eigen pad stond maar we moesten daar toch echt in.
Dus stukje terug en op het goede pad verder.
Weer herken ik stukjes van de vorige keer. Ik had toen app contact met Louise die met haar Camino bezig was. Stuurde haar toen een foto van een grote stenen schelp die op een dam stond.
Ik noemde dat op tegen Tina en ja hoor, Dus even een foto gemaakt en weer naar Louise gestuurd.
De 2de rust lonkt en we hebben trek in soep, helaas is die op dus voor Tina koffie en voor mij een dubbele cola.
Even smikkelen van onze eigen meegebrachte etenswaar.
Ondertussen geven we nog wat adviezen aan enkelen die voor de 1ste keer een KM gaan lopen (Waalwijk) en maakt Tina een praatje met iemand die tot nog toe ook alle routes van de North Sea Walk heeft gelopen.
Weer in de benen is de laatste 4 km. nog niet zo snel gelopen. We worden nog even getrakteerd op een paar paadjes waar het uitkijken is voor overstekende boomwortels. We halen heelhuids het eind.
Nog even langs kasteel Nederweert en dan zien we de kerktoren van Werkhoven.
Nog even heerlijk nagezeten met een Radler en voor mij nog een warme wafel.
Uiteindelijk zet Tina mij even na half 5 weer thuis af. Het was een lange dag voor 20 km. (6 uur over gedaan) maar ze zitten weer in de pocket.
Ook gisteren in die trand iets gezegd tegen mensen die een korte afstand in Werkhoven liepen.
Jullie hebben bewogen, zijn heerlijk buiten geweest. Ze hadden ook thuis in de tuin of op een terras kunnen gaan zitten.
Elke afstand die je loopt, naar vermogen, is bewonderendswaardig.
Zo kreeg ik na De Dijk van 2 weken geleden van enkele medewandelaars een veer in de komt gestoken dat ik de hele afstand had uitgelopen..
Zo heerlijk als ik toen wandelde gaf goede moed voor de 20 km. van gisteren vanuit Werkhoven, dit moest toch appeltje eitje zijn .
Niets was minder waar.
Ik had al snel in de gaten dat het dezelfde route was als 2 jaar geleden maar dan andersom met hier en daar een kleine aanpassing.,
Mooie omgeving, goed wandelweer en goed wandelgezelschap want Tina heeft altijd wel iets te kletsen, al is het soms slap (sorry).
Door een boomgaard waar veel fruit al was geplukt (rode bessen en kersen) maar vele bomen vol met appels en peren.
Drukte op de weg met fietsers en iedereen zei elkaar goede dag.
Ik was al snel aan het rommelen met de veter van mijn rechterschoen. Deze zat te strak en daar hou ik niet van.
Eenmaal in de boomgaard zocht Tina iets op op internet en ik weer aan het rommelen met de veter, zat nog niet lekker en ik kreeg kramp.
Voor mijn gevoel liep ik steeds langzamer en gaf bij Tina aan dat de voet zeer deed en deze bijna niet kon afrollen (voelde als een klompvoet).
Op bijna 5 km. stond een bakje en daar dankbaar gebruik van gemaakt. Kon er meteen in alle rust een boterham verorbert worden. Ik wilde daar nog geen pijnstiller innemen omdat ik die vanmorgen ook al had ingenomen.
Toch weer op pad. Kort daarna werden we een smal pad opgestuurd langs de Caspergauwse Wetering.
Even was er verwarring want eenmaal door een hek liep het links dood en rechts ging je een boerenerf op.
Een man liep wat te mopperen en toen Tina gewoon rechtdoor een ander hek doorliep bleef hij wat zeuren over het niet plaatsen van een pijl (het was ook wel even onduidelijk, ook omdat er op de routebeschrijving niets over stond).
Ik draaide me om en zei dat áls hij er problemen mee had dat er geen pijl hing hij de organisatie daar maar over moest bellen maar dat ik zijn gezeur niet aan mijn hoofd wilde hebben, het is mijn vrije dag en nu ophouden. Hij mompel de nog iets en liep door. We hebben hem niet meer gezien.
De eerst rust was op ruim 10 km. maar we kwamen langs de watertoren van Werkhoven en Tina zei dat je daar heerlijk rustig kon zitten.
Leek me een strak plan (volgende keer nemen we appel/notentaart erbij) en een echte stoel want verwachtte op de officiële rust alleen maar bankjes.
Daar zeker een half uur gezeten en nu dus wel pijnstilling erin want anders was het einde verhaal over 2 km..
We gingen een stukje over een padje door een weiland, onder de N229 door waar we moesten bukken en waar ik spontaan: hé ho, hé ho je krijgt het niet kado, begon te zingen. Wat een lachsalvo tot gevolg had.
Ongeschonden vervolgden we weer een pad door een weiland en wist dat aan het einde hiervan de eerste rustpost was.
De pijnstilling begon z'n werk te doen dus besloten om door te lopen en de volgende rust te nemen op bijna 15 km.. het ging nu redelijk en als we nu stil gingen zitten zou opstarten weer problemen kunnen opleveren.
We spotten prachtige grote Elfenbanken, de herfst kondigt zich aan.
Even lopen we verkeerd omdat er rechtsafslaand eigen pad stond maar we moesten daar toch echt in.
Dus stukje terug en op het goede pad verder.
Weer herken ik stukjes van de vorige keer. Ik had toen app contact met Louise die met haar Camino bezig was. Stuurde haar toen een foto van een grote stenen schelp die op een dam stond.
Ik noemde dat op tegen Tina en ja hoor, Dus even een foto gemaakt en weer naar Louise gestuurd.
De 2de rust lonkt en we hebben trek in soep, helaas is die op dus voor Tina koffie en voor mij een dubbele cola.
Even smikkelen van onze eigen meegebrachte etenswaar.
Ondertussen geven we nog wat adviezen aan enkelen die voor de 1ste keer een KM gaan lopen (Waalwijk) en maakt Tina een praatje met iemand die tot nog toe ook alle routes van de North Sea Walk heeft gelopen.
Weer in de benen is de laatste 4 km. nog niet zo snel gelopen. We worden nog even getrakteerd op een paar paadjes waar het uitkijken is voor overstekende boomwortels. We halen heelhuids het eind.
Nog even langs kasteel Nederweert en dan zien we de kerktoren van Werkhoven.
Nog even heerlijk nagezeten met een Radler en voor mij nog een warme wafel.
Uiteindelijk zet Tina mij even na half 5 weer thuis af. Het was een lange dag voor 20 km. (6 uur over gedaan) maar ze zitten weer in de pocket.
Martin en Sylvia, bedankt voor de gezellige wandeldag!
