Ook wij zijn inmiddels weer thuis nadat we van een heerlijke nachtrust hebben kunnen genieten op een perfekt slaapadres via "Vrienden op de fiets".
Een goede start (op de MBTs). Samen met Rob gestrat maar die liet ik al voor de eerste post gaan. Helaas wel met regen maar het zou alleen maar beter worden.
Liep lekker voor de voet maar tussen post 2 en 3 gewisseld vanwege de kuiten.
Bij elke post eten en drinken en de mogelijkheid om iets in de zakken te stoppen (biskwie en mini chocoladereepjes).
Voor de rest alleen maar water mee.
Niet geheel onbelangrijk: bij iedere (trailer)post een dixi aanwezig.
Bij de koffiebar een heerlijke dubbele esspresso met veel suiker genomen.
Ik had toen al een tijdje met Otto en Robert opgelopen maar die wilden sneller verder omdat het voor hun iets te langzaam ging.
Weer met Rob verder opgelopen die nooit om gespreksstof verlegen zit en zo liepen we redelijk vlot op de twee trailerposten af.
De voet begon toch weer op te spelen en bij post 7 mocht de sportmasseur (in opleiding) even z'n kunsten botvieren.
Ging daarna weer goed dus hij had z'n best gedaan.
Carola en Trudy liepen voor mij uit. De motorbegeleiding vond het niet zo'n prettig idee dat ik daar zo alleen liep, als vrouw, dus Carola en Trudy kregen de opdracht een beetje in te houden zodat ik aan kon sluiten.
Trudy liep niet al te makkelijk dus uiteindelijk liep ik ze voorbij om ze bij de schuren van het natuurpark weer te treffen.
Ook daar had ik m'n voet weer onder handen laten nemen en net toen ik klaar was strompelde Trudy naar binnen om hetzelfde te laten doen.
Helaas moest zij daar afhaken zodat Carola en ik samen verder gingen.
De ochtend breekt aan en dan "zie" je de lange stukken en zo ook de trailer aan het Zeeasterpad waar we voor de sluitingstijd scanden en vrij snel verder gingen.
Helaas kwamen we te laat op post 10 binnen en dat was voor Carola wel heel erg zuur omdat ze zich goed voelde en ruimschoots de tijd had om voor 10.00 uur de volgende 6 km. te overbruggen. Maar, zoals Marc al aangaf, regels zijn regels.
Ik had voor mezelf al besloten om hier de handdoek in de ring te gooien en vond de afgelegde 60 km. mooi genoeg.
Mooi genoeg om m'n voet niet verder te blesseren en zo m'n wandelvakantie in het water te zien vallen.
Carola besloot om met ons naar post 14 op 80 km. te gaan en de andere wandelaars te begroeten en in de watten te leggen.
Daar besloot ze alsnog met de bezemwagen naar Zeewolde terug te gaan.
De anderen vonden het toch wel fijn om haar even te zien en Appie en Jannie had ze hier ook nog even gesproken.
Voy had een klein blaartje opgelopen. Even naar De EHBO geweest en voila, niets geen last meer gehad. We konden na afloop niet eens meer zien waar ie gezeten had.
Rob vertrok een kwartier voor sluitingtijd van post 14 waarna Eric en ik zijn doorgereden naar post 17 bij het Flevostrand.
Hier een kleinigheid gegeten en heerlijk op een plaid in het zonnetje gelegen om de wandelaars weer binnen te zien komen en aan te moedigen voor de laatste 10 km.
Ronald was de rest vooruit gegaan en hij had een prachtig mooie ontvelling op z'n hak die hij liet behandelen door de EHBO. Ondertussen knabbelde hij lekker een Magnum naar binnen.
Een half uur later kwamen Teus, Otto en Voy aan en vleiden zich in het gras. Een verwennerij in de vorm van ijs, cola en een biertje.
Ook Marcel sloot zich weer aan en met z'n vieren gingen ze verder.
Inmiddels was bekend dat Robert op 87 km. was uitgestapt. Voor iemand die ongetraind dit soort fratsen uithaald was dat best een prestatie.
Rob moest nog zeker drie kwartier voordat hij er was en we besloten om niet op hem te wachten en alvast richting Zeewolde te gaan. Dan konden we Ronald zien finishen.
Zo gezegd zo gedaan. We hadden in Zeewolde een heerlijk plekje in de zon en konden de wandelaars aan zien komen.
Inmiddels was ook Heleen gearriveerd om Otto en Robert op te halen.
Alle wandelaars kregen bij het behalen van de finish een roos en konden in de Eclips het velbegeerde Z... tot Z... beeldje en een medaille ophalen.
Ik had m'n wandelboekje af laten stempelen en vroeg of er nog iets van een aandenken was voor de uitvallers (ik had tenslotte 60 km. volbracht) ik had zelf iets van een speldje in gedachten maar kreeg ook het beeldje.
Als eerste kwam Ronald over de eindstreep en anderhalf uur later bereikten Otto, Voy, Teus en Marcel het Kerkplein.
Rob moest nog 4 km. en om 18.48 uur bereikte hij de finish.
Nog wat te drinken gehaald en toen begon iedereen de boel op (en af) te breken.
Wij hebben nog een hapje gegeten om daarna naar ons overnachtingsadres te gaan (al 1200 m. verder).
Prachtige kamer en een badkamer tot ons beschikking met bad. Ik durfde van het bad geen gebruik te maken omdat ik bang was dat ik er niet meer uit kon komen omdat ik zo'n spierpijn had.
We zijn direct ons bed ingedoken en sliepen meteen als een blok.
Hier mijn, helaas weinige, foto's:
http://cornelia-wandelt.mijnalbums.nl/