Carola schreef:Zo had ik het nog niet eens bekeken, maar ja inderdaad. De motorrijders vroegen ons 's nachts of we wilden wachten op Carla omdat zij op dat moment helemaal alleen en achteraan liep.
En dat doe ik met alle plezier, net zoals ik later steeds op Trudy wachtte of langzaam meeliep, daar ben je tenslotte wandelmaatjes voor. Het was best donker in sommige stukken en soms een tijdje geen motorrijder te zien en om dan als vrouw alleen te lopen...best eng
ik schaam me diep......ik kon me niet aanpassen aan het tempo en heb carla gevraagd of ze het erg vond dat robert en ik door zouden lopen.....heb wel carla's nummer nog wel gevraagd....
(alsof ik dan ineens terug kon hollen ofzo?)
Tot voor dit weekend heb ik eigenlijk alleen maar solo tochten gelopen(met uitzondering van tochten met lara) en met Robert had ik het al het 1 en ander afgesproken als het niet zou gaan.......Voor mij was het een te prestatie gerichte tocht. Ik leer hier op het W4W forum.
Carola schreef:Zo had ik het nog niet eens bekeken, maar ja inderdaad. De motorrijders vroegen ons 's nachts of we wilden wachten op Carla omdat zij op dat moment helemaal alleen en achteraan liep.
En dat doe ik met alle plezier, net zoals ik later steeds op Trudy wachtte of langzaam meeliep, daar ben je tenslotte wandelmaatjes voor. Het was best donker in sommige stukken en soms een tijdje geen motorrijder te zien en om dan als vrouw alleen te lopen...best eng
ik schaam me diep......ik kon me niet aanpassen aan het tempo en heb carla gevraagd of ze het erg vond dat robert en ik door zouden lopen.....heb wel carla's nummer nog wel gevraagd....
(alsof ik dan ineens terug kon hollen ofzo?)
Tot voor dit weekend heb ik eigenlijk alleen maar solo tochten gelopen(met uitzondering van tochten met lara) en met Robert had ik het al het 1 en ander afgesproken als het niet zou gaan.......Voor mij was het een te prestatie gerichte tocht. Ik leer hier op het W4W forum.
Ed schreef:Op deze afstanden moet je je eigen tempo lopen.
Inderdaad en als je aan zo'n tocht meedoet zonder wandelmaatje, weet je dat je best wel alleen komt te lopen, maar dat neemt niet weg dat het wat Carola betreft een behoorlijke miskleun van de organisatie is geweest.
Beleef elke dag alsof het de laatste zou zijn,
dus leef vandaag, niet gisteren of morgen !! http://www.deoudnaut.nl
Hee, ik heb nog niet alle sms-ers, bellers en voicemailers bedankt...
Er zaten echt leuke, lieve, originele berichtjes tussen. Ik ga er iets mee doen op mijn site (maar nu eerst ff werken)
Ed schreef:Op deze afstanden moet je je eigen tempo lopen.
Inderdaad en als je aan zo'n tocht meedoet zonder wandelmaatje, weet je dat je best wel alleen komt te lopen, maar dat neemt niet weg dat het wat Carola betreft een behoorlijke miskleun van de organisatie is geweest.
SVP niet te snel oordelen over de organisatie...wij wisten hier niets van...en de situatie is ontstaan door een misverstand.
Als er iemand vd organisatie gebeld zou zijn weet ik 1000% zeker dat Carola door had mogen lopen...echter wij wisten van niks.
Ik ben zelf verantwoordelijk voor de route en de veiligheid en ga de situatie zeker aanhalen bij de coördinator vd motorrijders...omdat dit domweg nooit had mogen gebeuren.
Wij doen ons uiterste best om het elke loper naar de zin te maken...neemt niet weg dat er ook tijdens de Z tot Z dingen mis kunnen gaan...waar mensen werken worden fouten gemaakt.
We zijn afhankelijk van de inzet van bijna 200 vrijwilligers en dan kan het gebeuren dat één van die mensen een keer iets doet wat niet de bedoeling is...dat is nagenoeg niet te voorkomen.
Een voorval zoals met Carola trek ik me persoonlijk erg aan...aangezien het veroorzaakt is door een motorrijder en daar ben ik verantwoordelijk voor.
Vanmiddag nog ga ik het bespreken en hoop dat ik een passende "oplossing" kan bieden, daarnaast zal ik er voor zorgen dat een voorval als dit niet meer zal gebeuren...dat is het enige wat ik kan doen...
Otto: schamen hoeft echt niet. Ik ben een grote meid heb wel meer alleen en in het donker gelopen.
Ed: helemaal gelijk, op deze afstanden moet je echt je eigen tempo lopen.
Bill: inderdaad, als je zonder maatje start weet je dat je alleen komt te lopen.
Z tot Z: het oponthoud was niet alleen te verwijten omdat aan Carola en Trudy was gevraagd iets te temperen om mij aan te laten sluiten.
Ik was voor hun op post 8 en daarna samen met Carola verder gegaan (zelfs op Carola gewacht). Op tijd bij post 9 maar officieel NA sluitingstijd (7.30 uur) vertrokken.
Ze vroegen daar ook aan ons of we wel door gingen lopen want post 10 zou om 8.30 uur sluiten.
Even een kort berichtje van mij.Ik heb heerlijk gewandeld en kan me alleen maar aansluiten bij de anderen over de tocht.Echt super goed geregeld.Het enige wat er wel bij mag is na afloop een (warme) douche want als je nog 3 uur met het OV moet is zo'n zweetgeur ook niet alles.Maar ja als Hans dit leest wordt het mss wel geregeld.
Ook de sms; ers en bellers hartelijk dank voor jullie mentale ondersteuning, ik reken komend weekeinde ook weer op jullie.
Tevens heb ik de foto's van Jaap Haalboom opgesnord (we hebben zoals je bij de foto's kunt zien evn met hem samen gelopen) en hieronder de link.Het zijn er maar 56 want Jaap heeft de finish niet gehaald. foto's
Ik geloof niet, dat er ooit zoveel finishfoto's van mij zijn gemaakt! Ik lijk wel de koningin
En ja, ik heb mijn verhaaltje en foto's ook online nu.
Enjoy.
DE KONINGIN VAN DE POLDER, EN OOK NOG DE KONINGIN VAN FRIESLAND, LEVE DE KONINGIN
Alles ligt op loopafstand als je tijd genoeg hebt.
BestuurZtotZ schreef:SVP niet te snel oordelen over de organisatie...wij wisten hier niets van...en de situatie is ontstaan door een misverstand.
Als er iemand vd organisatie gebeld zou zijn weet ik 1000% zeker dat Carola door had mogen lopen...echter wij wisten van niks.
Ik ben zelf verantwoordelijk voor de route en de veiligheid en ga de situatie zeker aanhalen bij de coördinator vd motorrijders...omdat dit domweg nooit had mogen gebeuren.
Wij doen ons uiterste best om het elke loper naar de zin te maken...neemt niet weg dat er ook tijdens de Z tot Z dingen mis kunnen gaan...waar mensen werken worden fouten gemaakt.
We zijn afhankelijk van de inzet van bijna 200 vrijwilligers en dan kan het gebeuren dat één van die mensen een keer iets doet wat niet de bedoeling is...dat is nagenoeg niet te voorkomen.
Een voorval zoals met Carola trek ik me persoonlijk erg aan...aangezien het veroorzaakt is door een motorrijder en daar ben ik verantwoordelijk voor.
Vanmiddag nog ga ik het bespreken en hoop dat ik een passende "oplossing" kan bieden, daarnaast zal ik er voor zorgen dat een voorval als dit niet meer zal gebeuren...dat is het enige wat ik kan doen...
OK misschien heb ik wat te impulsief gereageerd, maar toen ik het verslag van Carla las, dacht ik hetzelfde als Daan. Maar een verkeerde beslissing of wat dan ook hoort echt bij de organisatie, maar begrijp me niet verkeerd, ik weet dat jullie je stinkende best doen en dat er fouten gemaakt kunnen worden.
Koester vooral jullie vrijwilligers, maar als er fouten gemaakt worden moet dat ook gezegd kunnen worden en dat geef je zelf al aan en neem je mee in de nabespreking, verder heb ik het bericht hierna van Carla gelezen en dat geeft toch weer een ander beeld. Dus ik was inderdaad te snel met mijn verwijt.
Beleef elke dag alsof het de laatste zou zijn,
dus leef vandaag, niet gisteren of morgen !! http://www.deoudnaut.nl
Dank voor jullie reactie...en ik begrijp dat hier ook emoties een rol in spelen...hoe dan ook, het wordt meegenomen met de evaluatie met de motoren.
Verder is er vanmiddag een beslissing genomen omtrent Carola....volgend jaar mag ze kosteloos deelnemen aan de Z tot Z.
We kunnen wat er gebeurd is niet terug draaien... en veel meer dan dit kunnen we niet doen om de pijn te verzachten.
Dus Carola....bij deze ben je volgend jaar onze "speciale gast" ik hoop dat je het gebaar kunt waarderen
Vrijdagmiddag halverwege de middag toog ik naar Harderwijk om Trudy op te halen om samen naar Zeewolde te rijden. Ik was wat aan de vroege kant, en Trudy had weer eens vertraging dus ik had nog even wat tijd over om wat caches te zoeken in Harderwijk. Rond 10 voor 6 was Trudy er eindelijk en konden we snel naar Zeewolde om ons in te schrijven. We vroegen waar we heen moesten en werden naar de haven verwezen. Maar, het bleek dat we naar de boot hadden gemoeten een kwartiertje lopen verderop. Dit konden we niet meer op tijd halen dus moesten we in de haven wachtten tot de boot aangemeerd was. Na een praatje werd om 7 uur het lint doorgeknipt en mochten we gaan. Eindelijk zagen we vele bekenden, maar lang konden we de meesten niet spreken want iedereen ging er als een speer vandoor.
Van Zeewolde gingen we richting Almere, met onderweg als eerste een appelpost en vervolgens grote rusten zoals we ze de hele weg zouden krijgen. Wat een overvloed aan eten en drinken, van koffie, roosvicee en melk tot fruit, ontbijtkoek, brood en vla. De route was bijna de gehele tijd nog erg mooi te noemen. Dwz minder saai dan verwacht. Leuke fietspaden en niet constant langs autowegen.
Helaas regende het de eerste uurtjes was, maar niet zo heel hard. Wel hard genoeg om een poncho aan te trekken, maar toen die eenmaal weer uit mocht werd hij ook niet meer aangedaan.
Bij post 4 kregen we heerlijke cappuccino tussen het vee en bij post 8 was er extra groente of tomatensoep en stokbroodjes met sateh. Het was allemaal heerlijk en ik denk dat het vele eten en drinken mij heel goed heeft gedaan, want ik had nergens last van zoals spierpijn of zere voeten.
Eigenlijk al vanaf de tweede of derde post liepen we met een select groepje in de achterhoede. En zelfs bij de rusten zagen we toen al geen andere wandelaars meer. En we liepen toch echt wel in een goed tempo. Op een gegeven moment werd het dan ook nacht en toen we weer eens op een verlaten weggetje liepen als een na laatsten kwamen er 2 motorrijders om ons te vragen of we even op de laatste wandelaar wilden wachten zodat zij niet helemaal alleen liep. Het bleek Carla te zijn, en natuurlijk zouden we even op haar wachtten. Zij had Rob inmiddels laten lopen, die nog andere plannen had.
Na 40 km wandelen ging het echter niet zo goed meer met Trudy. Ze kreeg last van haar voet en ging steeds langzamer lopen. Af en toe liep ik vooruit, maar toen Carla ons had ingehaald wilde ik ook Trudy niet alleen laten lopen. De motorrijders reden niet zo vaak meer voorbij, en er zou maar iets gebeuren met Trudy door de blessure waardoor ze helemaal niet meer kan lopen! Vlak voor Natuurpark Lelystad kon ik mooi een cache zoeken en een sanitaire stop maken tot Trudy weer naast me liep.
Echter bij de rust aangekomen was het toch het beste voor haar om te stoppen. Al met al heeft ons dit veel tijd gekost. Ik heb afscheid genomen van Trudy en samen met Carla ben ik verder gaan lopen. Eerst door het prachtige natuurpark en daarna de lange zichtbare wegen omdat het ondertussen volop daglicht was geworden. De volgende rust was in zicht en in een lekker tempo liepen we erop af. Na een drankje zag ik al dat het sluittijd was en vroeg aan Carla of we verder gingen. Zij had echter haar drinken nog niet op, dus duurde het nog enkele minuten. Minuten die me een uurtje later de rest van de tocht kostten… Want het volgende stuk was maar 5 km, helemaal rechtdoor. In een stevig tempo overbrugden we deze weg en na minder dan een uurtje werd de boerderij zichtbaar. Carla belde Eric, die daar ook was om te zeggen dat we eraan kwamen. Staan de scanners er nog, vroeg Carla nog. Ja zei Eric. En Eric had ook tegen de scanner gezegd dat we eraan kwamen.
We kwamen echt 3 minuten daarna aan en er stonden 2 vrijwilligers buiten waarvan de ene zei je bent te laat je mag niet meer verder. De scanner was in die 3minuten gauw opgeruimd. Mijn kaartje werd gewoon van mijn nek gehaald en ik was te verbouwereerd om nog wat te zeggen. Ik zei alleen nog dat het hartstikke goed met me ging en ik verder wilde lopen. Mocht niet meer.
Maar toen kwam ik in de schuur, en toen bleken Rob, en 2 andere mannen (vader en zoon) er ook nog te zitten. Als ik meteen was doorgelopen was ik nog voor ze geweest! Zij hadden echter wel hun scan gehad en mochten zolang rusten als ze wilden om vervolgens weer door te lopen. Ja dat was heel zuur. De man met mijn kaartje was gevlogen, anders was ik gewoon doorgegaan. Het heeft me heel wat tranen gekost, ik was zo fit, nergens last van en had nog ruim de tijd om te finishen in mijn tempo. Had zelfs bijna anderhalf uur om de volgende post te bereiken en de post daarna was ook 4,8 km waar je een uur en een kwartier voor had!!
Jaren keek ik uit naar deze tocht, eindelijk kon ik meedoen en dan eindigt het op zo’n manier. En dan te bedenken dat het motto van de vrijwilligers is dat ze er alles aan doen om iemand over de finish te krijgen!
Helaas is het nu eenmaal gebeurd, ik kan er weinig meer aan veranderen. Voor alle vrijwilligers en organisatie alleen maar lof, de tocht was echt helemaal super verder! Zelfs een compliment voor de leuke en originele bepijling onderweg. Mislopen was onmogelijk.
kusje voor carla
