Walkers4Walkers.nl

Wil1956 schreef:Er werden diverse mensen gehuldigd, onder andere ... Mart Douven met 175 KM's.

Alweer? Daarvoor werd hij in Drunen ook al gehuldigd (jubileumtocht WSV Waalwijk '82).

Cornelia schreef:

Ben schreef:

Wil1956 schreef:

Ben schreef:

Syl schreef:Succes iedereen!

Nou dat zijn van W4W slechts PeterC Rinster en Dunzjos.
Wij zullen naar ze uitkijken als we om 10:00u gestart zijn voor het laatste lusje van 20km.

Ook Eduard en Tigelu zijn er bij. En enkele vierdaagse forummers die ook hier meelezen.

Ok. Dan kijken wij ook nog uit naar Tina en Eduard alsmede Rina.. Succes alle KM-ers!

Debutant
Klasse dat ze mee doet, die meid heeft een zwaar jaar achter de rug.
Ik hoop zo dat ze hem uitloopt.

Mij zul je niet vinden: ik ben na 40 km gestopt: voeten en knie wilden niet meer (ter illustratie: ik heb 30 min gedaan over de 1m8 km van de startlocatie naar het Arriva station van Klarenbeek.

Toen ik vertrok waren ale andere walkers enforumers al weer weg. Rina gaat prima en Angelique ook en volgens mij de anderen ook.

Overigens zag ik om 7.30 uur de (denk ik) eerste 2 snelle jelles langs het station scheuren. Ongetwijfeld bezig met de laatste kilometers van de laatste lus.

herwin schreef:

Wil1956 schreef:Er werden diverse mensen gehuldigd, onder andere ... Mart Douven met 175 KM's.

Alweer? Daarvoor werd hij in Drunen ook al gehuldigd (jubileumtocht WSV Waalwijk '82).

Oeps, ik bedoelde 185 keer.

Er was een mooi momentje voor de niet oplettende medemens (kwam ik in rondje 4 achter)... Het bleek toen dat één pijl uit rondje 4 zo gedraaid was, dat het LEEK alsof je tijdens rondje 1 rechts het zandpad (met betonnen fietspad) in moest... Resultaat een kleine 4,5 km extra... Maar weer gehaald ondanks extra lusje

Wil1956 schreef:De wandelaars zijn om exact 22.00 uur vol goede moed vertrokken! Ik heb ze allemaal uitgezwaaid bij het hek. Naast de in dit draadje genoemde Walkers heb ik ook nog Marc (despier), Jannie en Appie gesproken en ik meende jhd1979 gezien te hebben, althans iemand die er sprekend op lijkt. Ik ken hem niet persoonlijk en in de drukte kon ik hem niet aanspreken. Het was erg druk in de kantine van SC Klarenbeek. Ik heb mij keurig afgemeld maar mocht toch het veiligheidshesje meenemen dat geschonken werd door Cock van Europe Pallet. Er werden diverse mensen gehuldigd, onder andere Adriaan met 75 KM's en Mart Douven met 175 KM's. Hij zorgt ervoor dat de sectie Lange Afstand van de bond iedere keer een nieuwe beloning moet verzinnen, nu voor de 200 #-o

Ik was er inderdaad! Volgende keer gewoon roepen

JHD1979 schreef:

Wil1956 schreef:De wandelaars zijn om exact 22.00 uur vol goede moed vertrokken! Ik heb ze allemaal uitgezwaaid bij het hek. Naast de in dit draadje genoemde Walkers heb ik ook nog Marc (despier), Jannie en Appie gesproken en ik meende jhd1979 gezien te hebben, althans iemand die er sprekend op lijkt. Ik ken hem niet persoonlijk en in de drukte kon ik hem niet aanspreken. Het was erg druk in de kantine van SC Klarenbeek. Ik heb mij keurig afgemeld maar mocht toch het veiligheidshesje meenemen dat geschonken werd door Cock van Europe Pallet. Er werden diverse mensen gehuldigd, onder andere Adriaan met 75 KM's en Mart Douven met 175 KM's. Hij zorgt ervoor dat de sectie Lange Afstand van de bond iedere keer een nieuwe beloning moet verzinnen, nu voor de 200 #-o

Ik was er inderdaad! Volgende keer gewoon roepen

OK, dat zal ik doen. Heb je hem ook uitgelopen?

Wij hebben hier 20km gelopen. Toen wij bij de start aan kwamen zat Marc deSpier net even uit te blazen alvorens aan de laatste lus van 20km te beginnen. Eduard, Gejoco en Angelique gespot. Angelique liep ons bij de IJssel achterop en met haar hebben we de laatste 10km opgelopen. Het tempo zat er goed in vond ik. Knap hoor dat je na 70km nog zo kunt door stappen. Het venijn zat hem wel in de staart van de KM. In de uiterwaarden van de IJssel waren er nog een aantal overstapjes. Alsof je daar op zit te wachten na 70km.
Aan de finish nog kennis gemaakt met Annet een nieuw forumlid hier.
Het was een gezellig dagje met een lekker zonnetje erbij

Vandaag gaat het gebeuren de KM van WS78 de verwachtingen zijn hoog en de spieren nog gespannen van de week ervoor. Deze keer vallen de wandelmaten als bosjes om mij heen geveld door de griep in plaats van de uitputting. Zodoende kom ik voor het eerst kom alleen aan bij de startplaats van de vereniging in het hartje van Klarenbeek. Na het kenbaar maken van mijn identiteit krijg ik een kaartje met nummer en een reflectiehesje met logo, cool. Het is weer even door de rituelen heen worstelen voordat de mars in haar volle glorie mag gaan beginnen. Het aanhoren van de speech doen we vanaf buiten a; omdat dit beter te verstaan is b; omdat het binnen te druk is om te vertoeven c; bekenden zich hier hebben verzameld. Bij de verlossende woorden welke het einde van de speech kenmerken loopt het treffen leeg en gaat de meute gewillig op de daarvoor bedoelde opening staan. Op de exacte tijd beginnen de vrijwilligers met het uitdelen van de routebeschrijvingen en gaat de lustrumloop van start.

Als een ballon die leegloopt verplaatst de inhoud van het plein zich naar de straat. In dit geweld wordt ik verbonden met een loopster die Wil net even ervoor heeft voorgesteld. In voor mij hoog tempo perst de colonne zich Klarenbeek uit om vrijbaan te krijgen op de lege straten van de nacht. De nieuwe aanwinst weet zich meer dan uitstekend uit te drukken en na een paar verkennende vragen klikt het behoorlijk zodat er vrolijk gekeuveld wordt over de dagelijkse onderwerpen en zwaar gedebatteerd over onderwerpen die ons bind. In no time hebben we Klein Amsterdam gepasseerd en lopen wij dieper de nacht in. Het eerste deel van het klaverblad wordt zonder zorg afgewerkt we lopen lekker en zo voelt het ook.

Na een bakkie thee, ja ja, gaat het noordelijke deel van het parcours ontdekt worden. Richting Bussloo en de vuilstort passeren wij de A1 ook passeren ons hier enige “speedmasters” die een pijl verkeerd hebben geïnterpreteerd en zodoende gratis kilometers toe-eigenen. De omgeving is uitstekend voor de nacht en de kilometers schieten onder ons door. Na de rust van de lus perst een wandelaar zich in het gezelschap en deze blijft maar spuien over zijn wandeltriomfen en hoe deze toch maar tot stand zijn gekomen. Na even langer zitten bij de volgende rust is het ingelaste gezelschap op natuurlijke wijze verdwenen. Na het aantikken van Apeldoorn kruisen we opnieuw de A1 en volgt de weg naar de stal waar wij een ontbijtje krijgen aangeboden. Als ik in de spiegel kijk in het thuishonk staan mijn ogen wel heel erg naar achteren en zie ik er niet alleen vermoeid uit maar ben ik het ook. Sittard heeft er toch iets dieper ingehakt als gedacht, ook de blessure van deze tocht herinnerd mij hier pijnlijk aan. Maar ja, op naar lus nummer drie.

Het is nog donker als het wandelduo vertrekt voor het oostelijk deel dat ons via de Beekbergse beek en de verloren beek naar het Apeldoorns kanaal leidt. De duisternis heeft ondertussen haar terrein prijsgegeven zodat de omgeving goed kan worden bewonderd. Mijn medestrijdster heeft nog niet ingebonden met haar betogen, al zal ze wel gemerkt hebben dat ik iets rustiger ben geworden. Mijn rechter hiel wordt weer van huid ontdaan dat net een week tijd had van herstel. Recht blijven lopen zoals je altijd doet anders forceer je de rest is de wetenschap waar de praktijk nu aan probeert te tornen. Na in Loenen het hoogste verval van Nederland te hebben aanschouwd zit ik ook aan mijn de bodem van mijn dip. Na de tweede rust van de lus voegt Angelique zich bij de formatie zodat beide dames het even over andere zaken kunnen hebben. Ik zie het voorlopig als mijn taak aan te haken en bij te blijven. Met het kanaal achter ons voeren klompenpaden ons door agrarisch gebied dat leuke uitkijkjes kent steven wij af op Klarenbeek. Net voor de ingang van het dorp worden wij omgeleid via de hooilanden een heel mooi maar een nu even niet stuk vormt de barrière tussen ons en de rust die ik kan gebruiken. Maar zoals met elke lus komt hier ook een einde aan en neem ik het besluit voor mijzelf even goed van de rust gebruik te maken.

Na een broodje kroket knap ik behoorlijk op en kan ik weer geluid produceren zodat wij niet stilletjes aan de laatste lus hoeven te beginnen. In een voorzichtig ritme lopen we richting de IJssel. Door fraai boerenlandschap banen wij ons een weg welke ons gegeven is. Het mooiste is voor het laatst bewaard, en als het aankomt op routes, daar heeft WS78 een goede traditie in. Langs houtsingels en over teloorgegane dijkjes krijgen we een prachtige pallet van het Gelderse landschap te zien. Traditioneel geknotte bomen en slingerende dijken staan tussen ons en de altijd kolkende IJssel. Hekjes klimmen voor de lenigheid en schuine wallen voor de balans geven een vorm van gymnastiek die je nodig hebt na 70 kilometer lopen. De ruïne van kasteel Nijenbeek vormt het eindpunt van de route langs de rivier. Hier houdt het echter niet op en mogen we door lanen en over kerkpaden ons naar het eindpunt begeven. Het mannenkoor geeft een muzikale groet aan de binnenkomers van deze presidentiële tocht. Versierselen en andere waardepapieren wisselen hier van hand en vol trots laten we ons trakteren op een glaasje cola. Na een kort afscheid scheiden hier de wegen voor deze keer, en loop ik naar transport. Eenmaal thuis kom ik er achter dat ik mijn decoraties nog in Klarenbeek heb laten liggen, gelukkig heb de ervaring wel meegenomen en de herinnering hier kunnen vastleggen.

Iedereen bedankt voor de support in welke vorm deze ook mocht wezen en een bijzondere dank voor Ardie welke zich buitengewoon loyaal heeft opgesteld.

ik denk dat jij jouw decoraties met de post kan verwachten. bij de afmeldtafel lag nl een envelop met jouw naam erop en geschreven ' vergeten'...
mooi verslag!

Mooi gesproken!

Het is ons gelukt. Mij en mijn zwager Bert hieronder de foto van ons beiden. Dit was nog voor dat we begonnen. We hebben rustig gelopen. De eerste 40 km op schema waren we om 6 uur in de ochtend voor het ontbijt binnen. Daarna hebben we kalm aan gedaan en genoten van de omgeving. Van het feit dat we op de 3e lus bezoek kregen van de zus van mijn zwager. Op het eind 16.15 uur waren er heel veel mensen om ons binnen te halen. Zussen van mijn zwager. Mijn jarige man een vriend en de vrouw van Bert wat dan weer mijn kleine zusje is. Mijn zoon schoondochter en kleindochter(ze heeft nog heel lang van het dweilorkest genoten). mijn broer en schoonzus Nog nooit zoveel mensen gehad die me binnenhaalden.

Het was voor ons een soort van thuiswedstrijd. Ik vind de wandelingen van WS78 altijd helemaal geweldig. Door mijn hielspoorblessure heb ik in 2011/2012 bijna niet kunnen lopen en afgelopen jaar ben ik voorzichtig gaan trainen eind vorig jaar kon ik weer 40 km lopen zonder problemen. Mijn zwager Bert ging een keertje mee en hoorde van de Kennedymars in Klarenbeek. Hij is hier opgegroeid en heeft nog veel familie daar wonen. Wij wonen allebei in Vaassen dus was dit bijna in onze achtertuin. Hij was gelijk enthousiast en heeft samen met mij getraind voor deze mars. Voor hem een hele prestatie van niets eind december naar een Kennedymars nu zonder problemen uitlopen.

Voor mij voelt het als een bekroning op mijn weg van de afgelopen 1,5 jaar. 45 kg lichter en mentaal zoveel sterker. Hier niet meer zo aktief maar wel af en toe aan het meelezen.
Druk met studie nieuwe baan en familie.

Eduard wat een mooi verhaal heb je er van gemaakt. Mijn complimenten.

rina schreef:Het is ons gelukt. Mij en mijn zwager Bert hieronder de foto van ons beiden. Dit was nog voor dat we begonnen. We hebben rustig gelopen. De eerste 40 km op schema waren we om 6 uur in de ochtend voor het ontbijt binnen. Daarna hebben we kalm aan gedaan en genoten van de omgeving. Van het feit dat we op de 3e lus bezoek kregen van de zus van mijn zwager. Op het eind 16.15 uur waren er heel veel mensen om ons binnen te halen. Zussen van mijn zwager. Mijn jarige man een vriend en de vrouw van Bert wat dan weer mijn kleine zusje is. Mijn zoon schoondochter en kleindochter(ze heeft nog heel lang van het dweilorkest genoten). mijn broer en schoonzus Nog nooit zoveel mensen gehad die me binnenhaalden.

Het was voor ons een soort van thuiswedstrijd. Ik vind de wandelingen van WS78 altijd helemaal geweldig. Door mijn hielspoorblessure heb ik in 2011/2012 bijna niet kunnen lopen en afgelopen jaar ben ik voorzichtig gaan trainen eind vorig jaar kon ik weer 40 km lopen zonder problemen. Mijn zwager Bert ging een keertje mee en hoorde van de Kennedymars in Klarenbeek. Hij is hier opgegroeid en heeft nog veel familie daar wonen. Wij wonen allebei in Vaassen dus was dit bijna in onze achtertuin. Hij was gelijk enthousiast en heeft samen met mij getraind voor deze mars. Voor hem een hele prestatie van niets eind december naar een Kennedymars nu zonder problemen uitlopen.

Voor mij voelt het als een bekroning op mijn weg van de afgelopen 1,5 jaar. 45 kg lichter en mentaal zoveel sterker. Hier niet meer zo aktief maar wel af en toe aan het meelezen.
Druk met studie nieuwe baan en familie.

Eduard wat een mooi verhaal heb je er van gemaakt. Mijn complimenten.

klarenbeek 80km ws78 004 (2).jpg

Rina, TOPPIE dat je hebt uitgelopen. Wat zal jij je SUPER voelen. Gefeliciteerd met dit resultaat Ook voor je zwager, petje af.

rina schreef:Het is ons gelukt. Mij en mijn zwager Bert hieronder de foto van ons beiden. Dit was nog voor dat we begonnen. We hebben rustig gelopen. De eerste 40 km op schema waren we om 6 uur in de ochtend voor het ontbijt binnen. Daarna hebben we kalm aan gedaan en genoten van de omgeving. Van het feit dat we op de 3e lus bezoek kregen van de zus van mijn zwager. Op het eind 16.15 uur waren er heel veel mensen om ons binnen te halen. Zussen van mijn zwager. Mijn jarige man een vriend en de vrouw van Bert wat dan weer mijn kleine zusje is. Mijn zoon schoondochter en kleindochter(ze heeft nog heel lang van het dweilorkest genoten). mijn broer en schoonzus Nog nooit zoveel mensen gehad die me binnenhaalden.

Het was voor ons een soort van thuiswedstrijd. Ik vind de wandelingen van WS78 altijd helemaal geweldig. Door mijn hielspoorblessure heb ik in 2011/2012 bijna niet kunnen lopen en afgelopen jaar ben ik voorzichtig gaan trainen eind vorig jaar kon ik weer 40 km lopen zonder problemen. Mijn zwager Bert ging een keertje mee en hoorde van de Kennedymars in Klarenbeek. Hij is hier opgegroeid en heeft nog veel familie daar wonen. Wij wonen allebei in Vaassen dus was dit bijna in onze achtertuin. Hij was gelijk enthousiast en heeft samen met mij getraind voor deze mars. Voor hem een hele prestatie van niets eind december naar een Kennedymars nu zonder problemen uitlopen.

Voor mij voelt het als een bekroning op mijn weg van de afgelopen 1,5 jaar. 45 kg lichter en mentaal zoveel sterker. Hier niet meer zo aktief maar wel af en toe aan het meelezen.
Druk met studie nieuwe baan en familie.

Eduard wat een mooi verhaal heb je er van gemaakt. Mijn complimenten.

Hulde ! Prachtig dat je het gered hebt.
Nadat wij binnen waren van de 20km eigenlijk vergeten te kijken of ik nog bekenden zag. Ik vraag me af of ik je herkend zou hebben met 45kg minder. Ook al zo'n top prestatie. Goed bezig.
En? Al nagedacht over een volgende KM?
Groetjes aan Harry.

rina schreef:Het is ons gelukt. Mij en mijn zwager Bert hieronder de foto van ons beiden. Dit was nog voor dat we begonnen. We hebben rustig gelopen. De eerste 40 km op schema waren we om 6 uur in de ochtend voor het ontbijt binnen. Daarna hebben we kalm aan gedaan en genoten van de omgeving. Van het feit dat we op de 3e lus bezoek kregen van de zus van mijn zwager. Op het eind 16.15 uur waren er heel veel mensen om ons binnen te halen. Zussen van mijn zwager. Mijn jarige man een vriend en de vrouw van Bert wat dan weer mijn kleine zusje is. Mijn zoon schoondochter en kleindochter(ze heeft nog heel lang van het dweilorkest genoten). mijn broer en schoonzus Nog nooit zoveel mensen gehad die me binnenhaalden.

Het was voor ons een soort van thuiswedstrijd. Ik vind de wandelingen van WS78 altijd helemaal geweldig. Door mijn hielspoorblessure heb ik in 2011/2012 bijna niet kunnen lopen en afgelopen jaar ben ik voorzichtig gaan trainen eind vorig jaar kon ik weer 40 km lopen zonder problemen. Mijn zwager Bert ging een keertje mee en hoorde van de Kennedymars in Klarenbeek. Hij is hier opgegroeid en heeft nog veel familie daar wonen. Wij wonen allebei in Vaassen dus was dit bijna in onze achtertuin. Hij was gelijk enthousiast en heeft samen met mij getraind voor deze mars. Voor hem een hele prestatie van niets eind december naar een Kennedymars nu zonder problemen uitlopen.

Voor mij voelt het als een bekroning op mijn weg van de afgelopen 1,5 jaar. 45 kg lichter en mentaal zoveel sterker. Hier niet meer zo aktief maar wel af en toe aan het meelezen.
Druk met studie nieuwe baan en familie.

Eduard wat een mooi verhaal heb je er van gemaakt. Mijn complimenten.

Gefeliciteerd hoor, klasse dat je hem met deze kou hebt gelopen.

rina schreef:Het is ons gelukt. Mij en mijn zwager Bert hieronder de foto van ons beiden. Dit was nog voor dat we begonnen. We hebben rustig gelopen. De eerste 40 km op schema waren we om 6 uur in de ochtend voor het ontbijt binnen. Daarna hebben we kalm aan gedaan en genoten van de omgeving. Van het feit dat we op de 3e lus bezoek kregen van de zus van mijn zwager. Op het eind 16.15 uur waren er heel veel mensen om ons binnen te halen. Zussen van mijn zwager. Mijn jarige man een vriend en de vrouw van Bert wat dan weer mijn kleine zusje is. Mijn zoon schoondochter en kleindochter(ze heeft nog heel lang van het dweilorkest genoten). mijn broer en schoonzus Nog nooit zoveel mensen gehad die me binnenhaalden.

Het was voor ons een soort van thuiswedstrijd. Ik vind de wandelingen van WS78 altijd helemaal geweldig. Door mijn hielspoorblessure heb ik in 2011/2012 bijna niet kunnen lopen en afgelopen jaar ben ik voorzichtig gaan trainen eind vorig jaar kon ik weer 40 km lopen zonder problemen. Mijn zwager Bert ging een keertje mee en hoorde van de Kennedymars in Klarenbeek. Hij is hier opgegroeid en heeft nog veel familie daar wonen. Wij wonen allebei in Vaassen dus was dit bijna in onze achtertuin. Hij was gelijk enthousiast en heeft samen met mij getraind voor deze mars. Voor hem een hele prestatie van niets eind december naar een Kennedymars nu zonder problemen uitlopen.

Voor mij voelt het als een bekroning op mijn weg van de afgelopen 1,5 jaar. 45 kg lichter en mentaal zoveel sterker. Hier niet meer zo aktief maar wel af en toe aan het meelezen.
Druk met studie nieuwe baan en familie.

Eduard wat een mooi verhaal heb je er van gemaakt. Mijn complimenten.

Knappe prestatie van jullie beiden. Goed gedaan.