Gisteren de Liemers Postbankloop gelopen: een 'nieuwe' Kennedymars, die eigenlijk de opvolger is van de Larenstein Postbankloop.
De start was om 01.00 u in Duiven in een gemeenschapshuis-met-sportzaal.
De tocht bestond uit twee gedeelten: een nachtdeel van 30 km, gevolgd door een dagtocht van 50 km.
Gedurende de nacht was de tocht grotendeels verhard en liep door de Liemers. De verzorging was in handen van vrijwilligers van de plaatselijke brandweer - dus ook steeds in brandweerkazernes of -steunpunten.
Het nachtdeel van de route was goed te doen, met een prettige, maar niet overdadige verzorging per circa 9 km. Totdat we op enig moment terecht kwamen in een soort van vestingwerk, dat 'nieuw' opgegraven was langs de oevers van de Rijn. Dit ziet er bij dag vast prachtig uit, maar is in het donker, door de metalen trapjes, toch een beetje 'link'. Als je hier struikelt, heb je écht een probleem..... De vesting weer verlaten bleek een ander obstakel: plotseling 'haperde' de routebeschrijving: er hingen geen pijlen of linten en het punt was ook niet te herkennen op de routebeschrijving. Dan maar Google Maps inschakelen om weer terug op de route te komen. Dit zou in de loop van de tocht nog een paar keer nodig blijken.
Na een tamelijk ontspannen eerste 30 km was de rustpost weer bij de brandweer, waar we (ruim voldoende) te eten konden krijgen.
Hierna zou het 'Posbank'-gedeelte van de tocht volgen. Het gebied 'De Liemers' strekt zich echter veel verder uit, dan ik vooraf wist, waardoor ik de indruk had, dat ik enorme lange, rechte stukken moest lopen om van de Liemers op de Posbank terecht te komen. Gevoelsmatig niet heel prettig. Vlak voor het opgaan van het bosgedeelte gaf de verzorging iedereen, die dat wilde, nog een bidon drinken mee, omdat er op de Posbank 'geen water' voorhanden zou zijn.
Het Posbank-deel van de route was meer dan pittig: veel klimmen en dalen over paden, die vaak alleen leken opgebouwd uit boomwortels. Dit vergt veel uitkijken en concentratie en bij mij gaat dat ten koste van het tempo. Met name afdalingen over boomwortels vind ik erg lastig en daardoor kwam ik zelfs ergens ten val: een pijnlijke arm, wat oppervlakkige schaafwonden en veel zand aan het been waren het 'resultaat'. Niet prettig. De verzorging op de Posbank bestond uit een kleine post, waar vrijwilligers bananen en koek uitdeelden. Er waren bankjes en.... er was een kraan(!) van de horeca op de Posbank: de post was ingericht direct onder de ingang van het café bij het uitzichtpunt......
Ik waste het ergste vuil van de val van me af, nam een banaan en ging weer verder, me nauwelijks realiserend, dat het ergste deel van de Posbank toen nog moest komen. Op de routebeschrijving stond de laatste rust aangeduid op 57 km, terwijl de uitgang van het gebied gemarkeerd stond op 58,8 km. Hierover deed ik vervolgens ruim anderhalf uur! Gevalletje ZEER SLECHTE ROUTEBESCHRIJVING!
Toen ik bij de volgende rustpost aankwam en daarover een opmerking maakte naar de organisatie, bleek, dat de hele routebeschrijving verkeerd op papier terecht was gekomen. Maar daarvan wilde de organisatie in eerste instantie niet veel weten. Er werd zelfs gesuggereerd, dat ik wellicht van de route zou zijn afgeweken - ja,ja; op de Posbank, zonder idee waar je heen moet
-
Inmiddels was duidelijk geworden - aan de hand van de informatie van enkele lopers, die op GPS liepen, dat de route ruim 83 km lang was. Tot aan de laatste controlepost (via een gevaarlijke buitenweg zonder trottoir!) was precies 80 km en hierna diende nog 3 km door de wei te worden gelopen om terug aan het startpunt te komen........
Samenvattend:
De tocht was zwaar, met name in het tweede deel.
Het eerste gedeelte was binnen deze verhoudingen 'te licht' een betere balans zou welkom zijn.
De verzorging was op zich prima in orde: in het laatste gedeelte zijn intervals van 10 km tussen de posten wat lang.
Ga ik dit nog een keer doen?
Daar zal ik ernstig over moeten nadenken: in
deze vorm denk ik niet, dat deze tocht lang zal bestaan.....
