Dag van Cuijk
Om 5.05 word ik opnieuw gescand om op weg te gaan voor de laatste dag. Er is regen voorspeld en ik heb geen regenkleding bij me, maar dat komt later goed!
Na ongeveer 500 meter kom ik een vrouw en een man tegen waarmee ik gezellig aan de praat raak, en ongemerkt kom ik een paar kilometer verder totdat zij gaan rusten bij hun vaste appeltaartrust bij bakker Strik. Aan het eind van de dag zie ik hen weer terug maar daarover later meer......
Ik heb er goed de pas in en na het saaie stuk door Nijmegen ga ik richting St.Walrick waar een heerlijke rust is, daar kijk ik echt naar uit. Onderweg kom ik Gon tegen, ze zegt dat het gaat stortregenen zometeen en ik ga vast een parasol opzoeken waar ik onder kan als ik mijn koffie met iets lekker opgehaald heb, een heerlijk stukje kersenvlaai!
Onder de parasol is het nog stil, maar als de druppels gaan vallen komen er steeds meer mensen onder zitten! Als het echt met bakken uit de hemel komt, zeg ik dat geen regenjas heb en een man die tegenover me zit geeft me zomaar een wegwerp poncho. Daar ben ik erg blij mee! Hij vergezelt Pippi die ik op de foto zet. En ook twee mooi uitgedoste dames zet ik op de foto. En zo zit ik ruim een uur te wachten tot het weer droger wordt. Dan ga ik verder.
Onderweg kom ik Brechje tegen. Met haar loop ik naar Overasselt daar heeft zij een rust in een cafe, ik loop weer verder het dorp in. Daar vraag ik aan een toeschouwer of ik naar het toilet mag. Dat vind ik altijd zo fijn, ik ga liever niet in de rij voor een dixie staan, zonde van de tijd!
Als ik de dijk oploop zie ik de lucht steeds donkerder worden en hoor het donderen! Oh jee......en dan barst het los! Ik ga eventjes schuilen en krijg meteen een telefoontje. Al bellend wordt het iets minder nat maar het regent nog steeds. Dan maar door want ik had al een uur gerust. Aan het eind van de lange dijk is Linden waar de rust van Gerard is en ik ben blij dat ik op een droge stoel mag zitten. Ik krijg zelfs een dekentje!! Ik knap daar helemaal van op en het is warempel droog geworden..........
En dan komt Fred aangelopen, samen gaan we Linden in, het thema vandaag is Brabant. Bij de boerderij neemt Fred een soeppie en dan is het zoeken naar een stoeltje. Die is er niet, wel een muurtje waar we even op gaan zitten. Daar zie ik Truus en we kletsen wat tot Fred zijn soep op heeft dan gaan we weer verder.
Linden is een klein plaatsje en overal staan voorstellingen in de tuin die met Brabant te maken hebben maar ik maak geen foto's. Na Linden volgt een saai stuk naar Beers maar samen met Fred gaan de kilometers snel en voor we het weten is daar Beers alweer. Daar gaan we even een biertje drinken, ik neem deze keer een soeppie. Even bijkomen want het is inmiddels weer warm geworden!
In Beers is het reuze gezellig en daar nemen we de rozet van de 100ste vierdaagse op de foto die onder aan een lantaarnpaal staat en niet hoog is opgehangen zoals de vele andere rozetten. De dame die erbij staat legt uit dat ze deze graag bij haar huis wilde hebben en dat ie "van de wagen is gevallen". Er wordt een alternatieve paaldansfoto genomen door Fred.
Na Beers komt Cuijk. In Cuijk wil ik weer naar het toilet en als ik het aan de eerste de beste bewoner vraag en ik naar het huis loop, zie ik ineens Truus naar buiten komen! Nou jaaaa, dat is ook toevallig! Opgelucht gaan we weer verder, naar de pontonbrug van Cuijk. Ik geniet van het publiek langs de route en zo draaien we richting het tunneltje naar de kade van Cuijk, de pontonbrug. Die is voor de gelegenheid mooi versierd. Dat zet ik wel op de foto. Ik wil mijn voeten even nakijken want ik vermoed een blaar. Maar als we aan de overkant komen gaan de mensen ineens een andere kant op. Waarom??? De Koning is er ook! En ik zie hem in een flits lopen met veel mensen om hem heen. Helaas heb ik geen tijd voor een foto en het moment is alweer voorbij.
Op het grasveld aangekomen zoeken we een stoeltje voor mijn blaar inspectie. Het valt mee, het is een wondje en mijn voeten zijn doorweekt, meer niet. Ik haal de pleisters eraf, die hebben geen functie meer en ik ga weer verder, naar Mook. En als je Mook uitloopt zeggen ze dat daar de Via Gladiola begint! Nou, dat is best nog een eindje lopen hoor!! Ik heb nog een rust in Malden bij de Oase en Fred loopt verder naar zijn eigen rust. We treffen elkaar wel weer maar eerst even genieten van de gehaktballetjes van Eric! En ik maak kennis met Rene die hier een dagje komt assisteren. Hierna ga ik nog een keer naar het toilet en Truus loopt mee alleen zie ik haar daarna nergens meer en ga weer alleen verder. Na een telefoontje van Fred tref ik hem weer langs de route bij zijn hospita. We krijgen een biertje mee voor onderweg en zo lopen we al feestend door. Bij het Radboudziekenhuis waar patiënten in hun bed langs de route staan sta ik even stil. Ik leg de twee gladiolen die ik onderweg heb gekregen bij een jonge vrouw in haar bed en geef haar een kushandje, ze heeft een grote glimlach op haar gezicht! Dit ontroerd me zeer..........
Dan komen we aan bij Sabine die ons weer zit aan te moedigen. We zijn er nu bijna want als je Sabine ziet, dan weet je: het is niet ver meer!!
Helaas heb ik Hans weer gemist, mij telefoon werkt weer niet goed (later blijkt dat ik het netwerk ongemerkt heb uitgezet....)
Na een finishfoto van ons komen we Rene S. tegen die het ook gehaald heeft, samen lopen we naar de wedren. Hier is het megadruk, maar de rij voor mijn hokje is niet lang en om 17.22 uur check ik uit en krijg ik het speldje nummer negen uitgereikt! Dit was het weer, een memorabele vierdaagse, eentje van extremen: extreem warm, extreem nat en extreem gezellig!! Op naar nummer tien!!
Als ik naar huis rij zie ik ineens de man en vrouw uit een huis stappen die ik vandaag aan het begin van de dag tegenkwam, wat is dat toevallig zeg. Ze heten Nannie en Jan, lopen ieder jaar samen en slapen vlakbij mijn logeeradres. Wat een leuk einde van deze dag.
De foto's van dag 4:
https://goo.gl/photos/qqijQg6UDDU1kEGa7