Walkers4Walkers.nl

Dag 1: de dag van Elst

Op maandagavond ben ik om half negen naar boven gegaan, maar voordat ik echt in bed lag was het rond negen uur. Slapen ging natuurlijk moeizaam en regelmatig keek ik op de klok hoe laat het was. Om 02:20 werd ik weer wakker en besloot op te staan. Nadat ik was aangekleed werd het tijd om het eten klaar te maken voor onderweg en het ontbijt. Rond vijf voor half vier werd het tijd om richting bushalte te lopen. Deze ligt om de hoek en was na enkele minuten bereikt. Om 03:35 kwam lijn 418 aanrijden die me naar de Wedren ging brengen. Na een ritje van 15 minuten kwamen we bij de Oranjesingel aan en hier werden we uit de bus gelaten. Vanaf hier was het nog een klein stukje naar de start. Ik besloot om de 1e startpoort op het Vierdaagseplein te nemen.

Om 04:00 klonk het startschot, maar het duurde erg lang voordat de wandelaars in beweging kwamen. Dit zal mede komen door Omroep Gelderland die stonden te filmen bij deze poort. In m'n ooghoek zag ik dat de andere poort steeds leger werd, dus besloot ik om daar te starten. Inderdaad ging het hier sneller, maar vervolgens kwamen we in de haag van studenten, waardoor de snelheid weer afnam. Bij de Oranjesingel werd het hek net gesloten, maar dat was eigenlijk voordelig: ik stond vooraan en kon daarna zonder problemen doorlopen. Op de Waalbrug en de Oosterhoutsedijk was het weer wat drukker. Overigens kwamen we de eerste controle al tegen in Lent, net na de Waalbrug. Het peleton kronkelde zich richting Oosterhout. Vorig jaar was het hier nog rustig, maar dit jaar waren de bewoners wakker om de 50'ers aan te moedigen. Net buiten Slijk-Ewijk werd het tijd voor een kopje koffie en wat te eten.

Voor Valburg liepen we de A15 over en hier was langzaam de zon al te voelen. Via Valburg kwamen we uit in Elst. Als eerste natuurlijk een toastje van een bekende fabrikant langs het spoor. Ook in Elst waren ze dit jaar wakker en er stond al genoeg publiek langs de route. Via de Rijksweg verlieten we Elst weer, op weg naar Arnhem. In Elden werd het tijd voor een tweede pauze, om zo vol goede moed te kunnen beginnen aan de Huissensedijk. Op de dijk was het ook al warm, maar op zich was het prima te doen. In Huissen kregen de wandelaars een flesje Radler 0,0% citroen. Het flesje was lauw, dus die heb ik bewaard tot ik weer terug was bij mijn gastgezin. De markt en alle andere straten zaten vol om ons aan te moedigen. Hierna kwam het stuk naar Bemmel, met veel zon en weinig schaduw. Je loopt eerst langs wat bedrijven en daarna langs de A325. Net voor Bemmel lag de post van de KWBN, hier werd het tijd om een half uur pauze te nemen (met een kopje soep). Bemmel later op de dag is toch geweldig! Het leek alsof het hele dorp langs de route zat om de wandelaars aan te moedigen.

Tussen Bemmel en Lent kwamen we ook nog wat supporters tegen en de afkoeling met water was zeker welkom. Hier werd ook voor de tweede keer gecontroleerd. In Lent natuurlijk de Via Begonia bewandeld en via het tunneltje en de Griftdijk kwam de Waalbrug weer in zicht. Via de Gerard Noordtstraat, liepen we weer het centrum in. Tot aan de kruising met de Oranjesingel stond iedereen ons weer aan te moedigen. Vooral de Van Broeckhuysenstraat is geweldig! Om 13:50 kwam ik aan op de Wedren en na het afmelden natuurlijk nog even wat drinken op de Wedren. Daarna terug naar Berg en Dal en dan gaat het weer snel. Het bad in, eten, nog even tv kijken en dan is het weer tijd om te gaan slapen...

Vierdaagse 2018
Het is voor mij geen vanzelfsprekendheid dat ik ieder jaar meedoe aan de Nijmeegse Vierdaagse. Des te meer vind ik het bijzonder dat ik nu voor het 5e achtereenvolgende jaar sta ingeschreven voor de Nijmeegse Vierdaagse. In 1976 was mijn 1e Vierdaagse en toch is dit "pas" mijn 20e deelname en hoop ik komende vrijdag beloning nr. 17 in ontvangst te mogen nemen.
Bij de inschrijving heb ik de keuze uit 3 afstanden, waarvan de 40 en de 50 km mij het meeste aanspreken.
Omdat ik toch nog wel iets van een uitdaging nodig heb, heb ik gekozen voor de langste afstand. Op zich ook wel de meest logische keuze aangezien ik op het logeeradres de kamer deel met een 50-km loper.
Voor de 7e keer heb ik hetzelfde onderkomen als Carla , Eric en Sylvia.
Nadat Fien 2 jaar geleden was gestopt met de Vierdaagse, heeft Sylvia “mijn” 1-persoonskamer in gebruik genomen en is Eelko sindsdien mijn kamergenoot.

1e wandeldag, dinsdag 17 juli
Om 2.45 uur loopt de wekker af, het is eindelijk zover: Vandaag is de 1e wandeldag van de Nijmeegse Vierdaagse, traditioneel de “dag van Elst” geheten. Na een goed ontbijt verlaat ik mijn tijdelijke onderkomen voor een wandeling van 50 km. Het is vandaag ietsje meer: 52 km en daarmee meteen de langste wandeldag van deze week. Naar de start toe lopen is ongeveer 1 km, dat is een mooi opwarmertje!
Iets voor 4.00 uur arriveer ik op de Wedren en sluit ik aan in 1 van de rijen. Er wordt, op dat moment, in een andere rij "You'l never Walk alone" gezongen!!
Om 4.05 uur word ik gescand waardoor ik slechts 5 minuten heb hoeven schuifelen om daadwerkelijk te kunnen starten. Ho, toch nog niet...... na de startscan beland ik in de "studentenfile" en wordt er zeer langzaam gelopen tot aan de verkeersweg, de Oranjesingel. Daarna kan ik pas goed los, hoewel mij dat nog niet direct gemakkelijk afgaat: de drukte, de duisternis, de warmte en de spanning zijn allemaal ingrediënten voor een minder vlotte start.
Op de dijk naar Oosterhout vind ik het behoorlijk warm en er staat daar ook helemaal geen wind. Het is, naar verluid, nu al meer dan 20 graden!! Ik had het vannacht al gemerkt, door de drukkende warmte kon ik de slaap niet vatten. Ik heb in ieder geval wel een aantal uren rust gehad en dat is het voornaamste. Bij het verlaten van de dijk, ter hoogte van Oosterhout, begint er een klein beetje wind te waaien en voel ik langzaam maar zeker dat ik minder last heb van de warmte. Het is direct te merken aan mijn tempo, dat gaat lekker omhoog en zo bereik ik dan op een gegeven moment de OASE!
Kort voordat ik daadwerkelijk bij de OASE aankom, zie ik Gert Jan in mijn ooghoeken en met hem loop ik tot aan de OASE. Als Gert Jan alléén loopt dan is zijn tempo hoger dan de mijne dus na de rust zullen we elkaar wel weer loslaten.

Bij de OASE is het goed toeven: er is soep, koffie en ik zie hier al een aantal bekenden. Het is hier nog redelijk rustig, er zijn alleen 50 km wandelaars.
Even later komt ook Sabine aangerold, ze was bang dat ze de OASE had gemist, maar dat is dus gelukkig niet zo.
Na de OASE loop ik alleen verder. In Elst vind ik het vrij rustig al lijkt het iets minder stil dan vorig jaar toen de route voor de 1e keer was omgedraaid.
Na Elst tref ik Robert waar ik mee oploop tot aan Huissen. Als Robert gaat rusten loop ik nog een stukje verder, Huissen in. Hier is het een gezellige drukte met veel vrolijkheid, publiek, muziek en lekkere hapjes. Na alle kleine hapjes die onderweg tot nu toe zijn aangeboden, vind ik het nu tijd worden voor iets anders en bij de plaatselijke bakkerij bestel ik dan ook een pizza baguette, met iets te drinken daarbij.

Na Huissen zie ik op een gegeven moment Gert Jan op een elektriciteitshuisje zitten. Hij geeft aan dat het goed gaat met hem maar ik twijfel hier een beetje aan. Hij is zo stilletjes. Hij vertelt dat hij met Corné had gelopen tot hier en dat Corné verder is gegaan.
Als hij zijn voeten heeft verzorgd en droge sokken heeft aangetrokken hoor ik hem iets mompelen over zijn schoenen die niet echt lekker meer zouden zitten.
Ik besluit om op hem te wachten en als hij eenmaal zover is dan lopen we samen een eindje verder. Als hij ergens van het toilet gebruik wilt maken, waar een hele lange rij staat voor slechts 2 toiletten, geeft hij aan dat hij het wel zal redden en dat ik niet op hem hoef te wachten.
In Bemmel is het erg gezellig en het lijkt hier een stuk drukker dan vorig jaar , wat betreft publiek, muziek en gezelligheid. Wat mij betreft is Bemmel nu de voornaamste doorkomstplaats en zou deze dag van mij mogen worden omgedoopt tot de “dag van Bemmel”.
De aanloop naar Lent viel vorig jaar tegen. Dit keer valt het mee, voordat ik het weet, ben ik al bij de Waalbrug.

Op de Waalbrug staat een vriend van mij op me te wachten. Hij is speciaal naar Nijmegen gekomen om de sfeer te proeven en mij blij te maken met een bezoek en dat doet hij zeker!
We lopen samen verder tot aan de finish. Hij (Peter) wilde niet op het parkoers wandelen, want hij vindt het een beetje gênant als er voor hem wordt geapplaudisseerd. Dat kan ik me voorstellen. Langs het parkoers blijkt het voor hem sneller te lopen dan voor mij op het parkoers. Rond 15.00 uur bereik ik de Wedren en meld ik me af en krijg de start/controlekaart voor de 2e dag uitgereikt.
Vandaag heb ik heerlijk gelopen en het is prima wandelweer geweest, met temperaturen tussen de 25 en 30 graden, met op sommige momenten wel erg weinig wind. Met de wind erbij voelt het aangenaam warm!
Na afloop verlaten Peter en ik direct de Wedren (ik vind het daar zo verschrikkelijk druk dat ik liefst daar zo snel mogelijk weg ben). Onderweg naar mijn logeeradres, komen we langs diverse horeca en bij 1 daarvan gaan we iets drinken en raken we in gesprek met een medewandelaar.
Daarna naar “huis” en wordt er een heerlijke maaltijd voor ons klaargemaakt. Daarna gaat Peter terug naar huis (Rotterdam) en ik ga me voorbereiden op de 2e wandeldag.

Altijd leuk om te lezen deze verhaaltjes. Ik weet niet hoe het met de rest zit, maar ik heb alweer flink heimwee naar Nijmegen.