Verhalen
Geplaatst: 23 jul 2018, 19:58
Dag 2: de dag van Wijchen
Deze nacht heb ik redelijk geslapen. Vier minuten voor de wekker word ik wakker en begin met de standaard ochtendrituelen. Bij half vier werd het weer tijd om richting bushalte te wandelen. De bus was wederom keurig op tijd. Dit keer werden we op het Keizer Karelplein uit de bus gelaten. Na een kleine wandeling kwam ik op de Wedren aan en hier ben ik ook meteen bij een startpositie gaan staan (aan de kant van de centrale administratie). Rond kwart over vier mocht ik zelf vertrekken en na de haag van studenten wed het rustiger. In de Nijmeegse wijken zaten wel al toeschouwers te kijken. Via de Staddijk de A73 over en hier vind ik het altijd leuk om naar het verkeer te zwaaien. Meteen daarna sloegen we rechtsaf, het zandpad richting Alverna. Net voor de bebouwde kom van Alverna werd het tijd voor koffie en iets te eten.
In Alverna was weer een stellage over de weg gebouwd, waarop een band muziek speelde. Altijd geweldig om zo ontvangen te worden. Nadat de grote weg gepasseerd was kwamen we alweer in Wijchen. Voor de 50 kilometer lopers is dit echter van korte duur. Via de Campus en de Zuiderdreef verlieten we Wijchen weer even om de lus naar Balgoij en Niftrik te maken. Op de dijk was het nog goed wandelen: de zon scheen wel, maar brandde nog niet. Voor het spoor moesten we rechtsaf een kiezelpad op met losliggende stenen. Gelukkig was dit maar een klein stukje, tot de bebouwde kom van Niftrik. Hier werd het op het plein tijd voor een kopje groentensoep om het zoutgehalte op peil te houden.
Een kwartiertje later werd het weer tijd om verder te gaan. Via een fietspad langs het spoor kwamen we in Wijchen aan en hier kwam ook de 40 kilometer erbij. Via Aalsburg, waar veel mensen langs de kant stonden, gingen we naar het centrum. Dat is altijd een feest! Eigenlijk zit er publiek langs de kant tot aan het einde van Wijchen. Met een appeltje en af en toe afkoeling onder een tuinslang verlieten we Wijchen. Tussen Wijchen en Beuningen stond vandaag de KWBN en werd het tijd voor pasta en wat drinken.
Ruim een half uur later was mijn accu weer opgeladen en kon ik verder richting Beuningen. Gelukkig werden we ook tussen Wijchen en Beuningen aangemoedigd door publiek langs de kant. Van begin tot einde was Beuningen een feest. Veel volk langs de kant en we werden voorzien van genoeg eten en drinken (spekken, koeken, komkommer, watermeloen...). Je krijgt power door het publiek, daarom was de tocht via Weurt naar de sluizen niet zo zwaar. Ook de zon was achter de wolken schuil gegaan, waardoor het niet meer zo brandde. Dan de volgende doortocht en dat vind ik zelf de mooiste: het Waterkwartier. Iedereen doet hier z'n best voor de lopers. We werden voorzien van ranja en een ijsje. Jammer genoeg gaat dit snel voorbij. De Waalkade vond ik zelf vrij rustig, maar dan de Hertogstraat. Het was nog niet zo druk en doorlopen was geen probleem. Natuurlijk stonden veel in het roze geklede mensen langs de kant. Na het Faberplein de laatste bocht en rond 13:30 kon ik me afmelden. Nadat ik iets had gedronken moest ik nog even de stad in voor zonnebrandcréme. Tijdens het winkelen bedacht ik me: het was nog vroeg. Daarom liep ik even terug naar het Hertogplein om achter het hek naar de wandelaars te kijken. Even later werd het tocht weer tijd om terug te gaan naar mijn gastgezin. Na een kleine busrit was ik terug bij mijn gastgezin. Ook vandaag even het bad in en daarna eten. Om tien voor half negen naar boven gegaan om langzaam te gaan slapen. Het in slaap vallen was geen probleem...
Deze nacht heb ik redelijk geslapen. Vier minuten voor de wekker word ik wakker en begin met de standaard ochtendrituelen. Bij half vier werd het weer tijd om richting bushalte te wandelen. De bus was wederom keurig op tijd. Dit keer werden we op het Keizer Karelplein uit de bus gelaten. Na een kleine wandeling kwam ik op de Wedren aan en hier ben ik ook meteen bij een startpositie gaan staan (aan de kant van de centrale administratie). Rond kwart over vier mocht ik zelf vertrekken en na de haag van studenten wed het rustiger. In de Nijmeegse wijken zaten wel al toeschouwers te kijken. Via de Staddijk de A73 over en hier vind ik het altijd leuk om naar het verkeer te zwaaien. Meteen daarna sloegen we rechtsaf, het zandpad richting Alverna. Net voor de bebouwde kom van Alverna werd het tijd voor koffie en iets te eten.
In Alverna was weer een stellage over de weg gebouwd, waarop een band muziek speelde. Altijd geweldig om zo ontvangen te worden. Nadat de grote weg gepasseerd was kwamen we alweer in Wijchen. Voor de 50 kilometer lopers is dit echter van korte duur. Via de Campus en de Zuiderdreef verlieten we Wijchen weer even om de lus naar Balgoij en Niftrik te maken. Op de dijk was het nog goed wandelen: de zon scheen wel, maar brandde nog niet. Voor het spoor moesten we rechtsaf een kiezelpad op met losliggende stenen. Gelukkig was dit maar een klein stukje, tot de bebouwde kom van Niftrik. Hier werd het op het plein tijd voor een kopje groentensoep om het zoutgehalte op peil te houden.
Een kwartiertje later werd het weer tijd om verder te gaan. Via een fietspad langs het spoor kwamen we in Wijchen aan en hier kwam ook de 40 kilometer erbij. Via Aalsburg, waar veel mensen langs de kant stonden, gingen we naar het centrum. Dat is altijd een feest! Eigenlijk zit er publiek langs de kant tot aan het einde van Wijchen. Met een appeltje en af en toe afkoeling onder een tuinslang verlieten we Wijchen. Tussen Wijchen en Beuningen stond vandaag de KWBN en werd het tijd voor pasta en wat drinken.
Ruim een half uur later was mijn accu weer opgeladen en kon ik verder richting Beuningen. Gelukkig werden we ook tussen Wijchen en Beuningen aangemoedigd door publiek langs de kant. Van begin tot einde was Beuningen een feest. Veel volk langs de kant en we werden voorzien van genoeg eten en drinken (spekken, koeken, komkommer, watermeloen...). Je krijgt power door het publiek, daarom was de tocht via Weurt naar de sluizen niet zo zwaar. Ook de zon was achter de wolken schuil gegaan, waardoor het niet meer zo brandde. Dan de volgende doortocht en dat vind ik zelf de mooiste: het Waterkwartier. Iedereen doet hier z'n best voor de lopers. We werden voorzien van ranja en een ijsje. Jammer genoeg gaat dit snel voorbij. De Waalkade vond ik zelf vrij rustig, maar dan de Hertogstraat. Het was nog niet zo druk en doorlopen was geen probleem. Natuurlijk stonden veel in het roze geklede mensen langs de kant. Na het Faberplein de laatste bocht en rond 13:30 kon ik me afmelden. Nadat ik iets had gedronken moest ik nog even de stad in voor zonnebrandcréme. Tijdens het winkelen bedacht ik me: het was nog vroeg. Daarom liep ik even terug naar het Hertogplein om achter het hek naar de wandelaars te kijken. Even later werd het tocht weer tijd om terug te gaan naar mijn gastgezin. Na een kleine busrit was ik terug bij mijn gastgezin. Ook vandaag even het bad in en daarna eten. Om tien voor half negen naar boven gegaan om langzaam te gaan slapen. Het in slaap vallen was geen probleem...