Walkers4Walkers.nl

Woensdag 17 juli 2019 Dag 2 De dag van Wijchen

Deze nacht gaat het slapen al veel makkelijker. Even wakker geweest rond enen maar gelukkig weer in slaap gevallen. Om half drie word ik weer wakker gemaakt door de wekker. Het ochtendritueel is weer hetzelfde als de dinsdag en rond half vier op weg naar de bushalte. Hier tref ik weer dezelfde personen als gisteren. Na een kort praatje komt de bus aanrijden die ons naar de start brengt. Helaas mag de chauffeur niet meer stoppen op de Berg en Dalseweg op last van de politie. Hierdoor gaan alle wandelaars mee naar de speciale bushalte op het Keizer Karelplein. Na een kleine wandeling kom ik aan op de Wedren en loop direct door naar de poort bij de centrale administratie. Het is te merken dat het starten op de Wedren langer duurt dan op het Vierdaagseplein. Om tien over vier is mijn bandje gescand en mag ik weg voor de tweede dag. Ik zie dat de wandelaars flink worden vertraagd door de haag van studenten. Daarom kies ik ervoor om via het fietspad te lopen en via de zijkant kan ik een beetje tempo maken. Op de Heyendaalseweg zitten enkele studenten ons aan te moedigen. Voor de rest is het voorlopig nog rustig. Bij de Houtlaan steekt het wandellegioen de Sint Annastraat over en via de wijk Grootstal (waar ook al wat mensen langs de kant zitten) gaan we naar Hatert. Ook in Hatert zitten al mensen langs de kant en bij het winkelcentrum schalt de muziek uit de boxen. Via de van Boetbergweg en de Staddijk verlaten we Nijmegen. Bij het passeren van de A73 worden we natuurlijk weer aangemoedigd door het verkeer op de snelweg. Meteen na de brug slaan we rechtsaf richting Alverna. Iedereen loopt links op het verharde pad, zelf kies ik voor het onverharde pad ernaast. Hier is voldoende ruimte om lekker door te lopen. Nog een keer rechtsaf en dan is het een rechte weg naar Alverna. Net voor de bebouwde kom wordt het tijd voor pauze. Even een lekker kopje koffie...

Een kwartiertje later wordt het weer tijd om verder te gaan. Alverna staat in ieder geval weer klaar voor de wandelaars. Over de weg is weer een stellage opgebouwd waarop een dweilorkest staat te spelen. Zo kom je het dorp gemakkelijk door. Na het oversteken van de grote weg komt het bord Wijchen in beeld. Voor de 50 kilometer is dit de eerste doorkomst in Wijchen. Via de campus en de Zuiderdreef (waar Jumbo lekkere krentenbollen uitdeelt aan de wandelaars) verlaten we de bebouwde kom weer. De wandelaars moeten eerst de lus maken naar Balgoy en Niftrik. In Balgoy loop ik de dijk op en ondertussen is de zon er ook bijgekomen. Langzaam is te voelen dat het zonnetje begint de branden. Links voor zie je restaurant Hoogeerd al liggen, maar het duurt even voordat je daar bent omdat de dijk wat kronkels maakt. Vlak voor het spoor is er controle en dan slaan we rechtsaf een onverhard pad op naar Niftrik. Op het plein in het dorp wordt het tijd voor soep en kan ik meteen de roze Hawaïslinger omdoen.

Na een lekker soepje en een boterham zijn de zouten weer aangevuld en wordt het tijd om verder te gaan. Na het dorp lopen we over een fietspad naast het spoor terug richting Wijchen. Bij de overweg komen de 40'ers erbij en samen gaan we richting centrum. De doorkomst in Wijchen is ieder jaar één groot feest. In de buitenwijken staan al veel mensen die ons aanmoedigen, maar natuurlijk is het centrum een geweldige doorkomst. Mensen die klappen, juichen en ons voorzien van iets lekkers. Ik probeer altijd om tijdens doorkomsten iets langzamer te lopen, maar door de muziek en de mensen word je vanzelf door de straten gesleept. Ook in de wijk Woezik gaat het feest gewoon verder en het is dan ook geen probleem om de wijk door te komen. Na Wijchen lopen we een weg op die tussen weilanden doorloopt. Hier ligt ook het rustpunt van de KWBN en hier is het vandaag tijd voor pasta en iets te drinken. Het is nog vroeg dus blijf ik minimaal een half uurtje zitten.

Na een half uurtje is de batterij weer opgeladen en wordt het tijd om verder te gaan. De weg is gevuld met mensen die ons richting Beuningen duwen. Ook de doorkomst in Beuningen is altijd fantastisch! Volgens mij zijn er weinig plekken tussen begin en einde die niet zijn gevuld. In het centrum worden ijsjes uitgedeeld. Het zonnetje is ondertussen al goed doorgekomen en daarom is een ijsje een lekkere afkoeling. Na Beuningen gaan we de van Heemstraweg op en nu is het een weg richting sluis. Onderweg passeren we ook nog Weurt en ook hier staan de mensen ons aan te moedigen. Door de aanmoedigingen zweef je eigenlijk het dorp door. Voor de sluizen zie ik het bordje Nijmegen weer, maar we moeten nu nog een stukje voordat de Wedren is bereikt. Voor de rotonde slaan we linksaf en via een stoffig grasveld komen we op het industrieterrein uit. Na de Oversteek slaan we rechtsaf en verderop staat een bedrijf ranja uit te delen. Dat gaat er wel in! We naderen het Waterkwartier en ook hier worden ijsjes uitgedeeld. Ieder jaar maken ze er een feest van en natuurlijk wil ik een filmpje maken van de doorkomst. Maar ja, het wordt een beetje lastig als je een ijsje aan het eten bent. Nadat we onder het spoor zijn doorgegaan slaan we linksaf en lopen richting Waalkade. De Waalkade valt ieder jaar wel wat tegen, eigenlijk verwacht ik hier meer mensen. De mensenmassa wordt weer goedgemaakt in de Hertogstraat. Er is voldoende ruimte voor de wandelaars en de hele straat klapt en zingt mee. Onderweg zijn twee dames roze hartjes aan het tekenen op de wangen van de wandelaars en ook ik wordt voorzien van een hartje. Dan komt het Faberplein en ook hier is het weer groot feest onder de "grote partytent". De laatste bocht naar links en na het oversteken van de Oranjesingel kan ik me om 13:30 afmelden. Na een drankje op de Wedren is het nog vroeg en dus besluit ik om nog even naar het Hertogplein te wandelen. Hier sta ik achter het hek te kijken naar de wandelaars en ondertussen kan ik luisteren naar een optreden van Paul de Graaf. Langzaam wordt het tijd om terug naar het logeeradres te gaan. Via het centrum en de Ramblas wandel ik naar het station. Even later komt de bus aanrijden en deze brengt me vrij snel terug naar Berg en Dal. Badderen, eten, nog wat tv kijken en even na half negen val ik vrij snel in slaap.

Leuk verslag om te lezen!

Boktwee schreef:Ook van dag 2 is er een verslag gemaakt en het staat weer op mijn weblog. Een rechtstreekse link staat hier.

Ik heb het zelf al gevonden en meteen achter dag 1 aan gelezen, net als dag 3. Kijk al uit naar dag 4, heerlijk leesvoer

En weer leuk om te lezen Marc.

Op dinsdagavond hebben Esther en ik, net als op de eerste avond, weer heerlijk gegeten bij het hotel. Er zijn overal eettentjes maar waarom zou je ergens anders naartoe gaan als de keuken hier zo goed is? De nachtrust is tot kwart voor 2 's nachts wederom ver te zoeken vanwege het lawaai onder ons raam, maar toch word ik uitgerust wakker. Helaas heb ik gisteren wel een blaar opgelopen onder m'n kleine teen links, ondanks dat er Fixomull op zat. Vandaag doe ik er (voor het eerst) ook wandelwol omheen, kijken hoe dat werkt.

Ik doe weer lekker rustig aan door op de Wedren eerst m'n muësli-yoghurtje te eten, met een beker thee van een alleraardigste mobiele koffie/thee-verkoper. En dan heb ik ook nog tijd voor het toilet. Het is aan die kant van de Wedren lekker rustig en de toiletten worden erg goed schoongemaakt. Dit bevalt me wel, beter kan je dag niet beginnen. Ik heb vandaag de vroege start maar hoef niet zo vroeg weg en in de rij staan bevalt me helemaal niet. Als je even wacht, kun je gewoon doorlopen, het scannen bij de start gaat erg snel. Vandaag start ik alleen. Esther gaat met de trein naar Wijchen, waarna we samen verderlopen tot de finish. Dat is namelijk best een taai stukje. En het is wederom een lange afstand. Gisteren al meer dan 33 kilometer en vandaag zelfs bijna 34 kilometer. Terwijl de 40 km-lopers er met een bekaaide 39 km vanaf komen, zowel gisteren als vandaag.

Ik weet dat het de komende drie dagen steeds een heel stuk door Nijmegen is maar het valt me vandaag op hoe lang het eigenlijk is. Er komt maar geen einde aan. Halverwege zit de 'goedemorgenman', die houdt het nog steeds vol. En we komen ook elke dag langs de zelfverklaarde burgemeester van de vierdaagse die haar tuin in de sfeer van de vierdaagse heeft versierd. Het blijft gelukkig droog en het is met zo'n 25 graden in de middag best fijn wandelweer. Fotografeerde ik gisteren mensen die hand in hand lopen, vandaag vallt mijn oog op diverse leuke honden langs de route.

Het is vrij stil. Waar ik normaal gesproken van die lawaaiwagens aantref in de weilanden, is het nu leeg. Is dat vanwege de herdenking van de MH17-ramp, vandaag 5 jaar geleden? In Alverna loop ik als vanouds onder de poort door waarop een muziekband staat te swingen, altijd een mooie belevenis. Vlak daarvoor kreeg ik het aardig benauwd omdat ik nodig naar een toilet moest maar er geen kon vinden, totdat er opeens een toiletwagen opdook met een niet al te lange wachtrij. Wat kan een mens daar dan blij van worden! Ik had een leuk gesprek met de man die de toiletten tip-top schoonhield. Van het toiletgeld (50 eurocent) gaan ze tijdens het carnaval een leuke dag organiseren voor de bewoners van het plaatselijke verpleeghuis. Zo'n ontmoeting met een blijmoedig persoon, het sympathieke initiatief én de opluchting van de beschikbaarheid van een schoon toilet, kan me mateloos ontroeren en ik hoef natuurlijk geen wisselgeld voor de euro die ik er neerleg (achteraf denk ik "had ik maar wat meer gegeven").

In Wijchen ben ik blij dat ik niet die saaie 40 km-lus in hoef maar direct mag afslaan naar het centrum. Inmiddels is Esther daar ook gearriveerd en ze staat bij de Commandohut op me te wachten. Een goed herkenningspunt want die kun je van een afstandje goed zien. Het is leuk om samen verder te lopen tot aan de OASE, waar we nu onder andere Aike en Carola treffen. Na de rust bij de OASE, aan het einde van Wijchen, lopen we Jan tegen het lijf, de zwager van Esther, die ook meeloopt (40 km). Nu lopen we met z'n drieën verder. Het is erg druk op het parcours want in Wijchen zijn alle afstanden weer bij elkaar gevoegd. Tussen Wijchen en Beuningen rusten we bij de RET, waar vandaag erwtensoep (!) op het menu staat. Jan wil het liefst snel verder maar ik pak hier liever een wat langere rust. Na 20 minuten stappen we weer op en bij het eerstvolgende watertappunt kom ik erachter dat ik mijn bidon bij de RET heb laten staan. Dat is me al eens eerder overkomen tijdens een Nijmeegse vierdaagse en ik doe nu weer wat ik toen ook deed: teruglopen! Zonder bidon kan ik echt niet verder. Het is echter veel verder teruglopen dan ik dacht maar gelukkig staat mijn bidon er nog. Esther en Jan staan dus best lang te wachten (10 minuten) voordat ik me weer bij hen voeg. Dat was voor hen ook wel even balen en ik loop vandaag dus nóg een kilometer extra.

In Beuningen is het weer heel gezellig. Jan kent vanuit zijn werk bij het Kadaster de burgemeester en gaat haar even begroeten. De marsleider (Henny Sackers) staat daar ook maar dat heeft Jan niet door. Kon hij toch zomaar even op de foto met twee bobo's! Niet ver na Beuningen lopen we door Weurt met het prachtige sluizencomplex. Daarna volgt een zwaar stuk over zanderig terrein langs de invalsweg en rotonde naar Nijmegen, oef wat stuift het daar zeg. Maar het binnenkomen in het Waterkwartier, de oudste stadswijk van Nijmegen, is altijd leuk, met veel enthousiaste mensen langs de route. Jan heeft het tamelijk zwaar, dus we besluiten nu door te lopen tot aan het einde. Het duurt langer dan verwacht tot we onder het historische spoorviaduct doorgaan maar dan is het nog een klein stukje tot de Waalkade. Ik heb me voorgenomen om daar nu eens van te gaan genieten maar het lukt me niet echt: het is er warm (geen wind), de ondergrond is oneffen, het uitzicht op de Waal wordt verpest door horeca, kermisattracties en cruiseschepen en de mensen die er op een terrasje zitten, hebben nauwelijks aandacht voor de wandelaars. Het blijft voor mij een saaie bedoening die pas stopt als we vlak voor de Waalbrug naar rechts afbuigen en omhoog lopen de stad in. Daar lopen we over het Hertogplein en wordt het feestje gevierd waar deze dag haar naam 'roze woensdag' aan ontleent.

Op de Wedren wachten we nog even op Jan die zich bij een ander hokje moet afmelden, maar het is me daar veel te druk en luidruchtig en we willen daarom snel richting station. Maar we stuiten op een leuk dweilorkest en dan gaan de voetjes toch nog even van de vloer. Het was een lange dag maar hij zit er nu op! 's Avonds laat is er een vuurwerkshow in Cuijk aan de Maaskade. We kunnen het zien vanuit het zolderraam van onze hotelkamer, dus dat is wel gemakkelijk. En dan gaan de ogen toch echt dicht.

Hier staat mijn fotoverslag van alle dagen: https://myalbum.com/album/3EZMm7hAsDbQ

Grappig. Ik vond de Waalkade vorig jaar zo tegenvallen. En daardoor viel het me dit jaar wel mee. Maar ik ben dus niet de enige. Ik zei vorig jaar tegen mijn vrouw: ik heb het gevoel dat ze het vervelend vinden dat we er lopen.

En ook dag 2 is beschreven:

https://wandelenenmeer.blogspot.com/201 ... jchen.html