Vorige week donderdag stuurde ik een mailtje naar alle B&B en hotel-eigenaren waar we een overnachting geplanned hadden; Op een van deze mailtjes ontving ik de volgende reactie:
"The weather here is terrible at the moment, you may have seen Dumfries and Galloway in the news? Be prepared for lying snow and cold windy conditions - you're very brave!"
Zonder ook maar een moment op Google te kijken (ik dacht immers gezien te hebben dat het weer er wel redelijk was, dus ach, een beetje sneeuw...).
Alle foto's klikbaar tot HD formaat:
Zaterdag zijn we naar Glasgow gevlogen, om daarvandaan met de bus naar Stranraer te gaan. In Stranraer aangekomen hebben we een taxi naar het schilderachtige Portpatrick gebracht te worden (kost slechts 9 pond, geen Nederlandse tarieven gelukkig)...
Op de weg van Stranraer naar Portpatrick waren enkele punten die ons waarschuwden voor wat wij zaterdag konden verwachten. Naief als wij waren hebben wij deze genegeerd; In het dorp was het 'goed te doen', dus niets stond ons in de weg om te beginnen aan de SUW.
Zondag (Portpatrick-New Luce):
Vanuit het hotel zijn we gaan lopen, de straten waren licht bevroren en op de trappen was wat sneeuw te vinden; Geen reden om er vanuit te gaan dat we het niet zouden redden. Vanuit het dorp loop je een eindje langs de kust om vervolgens het land in te gaan. Na ongeveer 1,5km gelopen te hebben begon duidelijk te worden dat het niet de reis zou gaan worden waar we op gerekend hebben...
Zo goed en kwaad als ging hebben we ons een weg gebaand door een winters landschap. Achteraf gezien had het verstandiger geweest om direct terug te keren, maar dat besef je op dat moment nog niet. De sneeuw lag over het pad heen, waardoor het pad en de struiken er omheen gewoonweg niet meer te zien waren. Op een gegeven moment loop je langs een golfbaan, waar je uit nood maar overheen loopt omdat je weet dat daar minder oneffenheden in zitten.
Een meter of 500 voor de verharde weg weer begon, kregen wij een kleine impressie van de ernst van de situatie waarin we zaten
De verharde weg zelf ging op zich redelijk; Er was door een graafmachine een pad vrijgemaakt, wat we ook enkele kilometers hebben kunnen volgen. Jammer maar helaas was de weg terug richting Stranraer nog niet volledig schoongemaakt. Een graafmachine die bezig was heeft ons over een hek in een weiland gezet (het is in UK legaal om door een weiland heen te lopen), zodat we nog een poging konden doen om verder te komen. Na een kleine kilometer ploeteren hebben we besloten om te keren en ons via taxi's naar New Luce te laten brengen. Doorgaan was gewoon onverantwoord (Door het veld in de 2e foto liepen ook sloten... Die waren niet meer zichtbaar).
Aan de duur (ruim 3 uur) en het totaal aantal grijze markeringen (pauzes) is toch duidelijk te zien dat er iets niet goed zat.
Maandag: New Luce - Bargrennan
Na een heerlijke maaltijd enkele pintjes en een heerlijke overnachting in het Keimur Arms Hotel gingen wij weer op pad. Het dooide wat ons goede moed gaf dat het vandaag beter zou gaan.
De hoop was dit maal voor langere duur, maar na 7,5km doemde er zich een barriere op die we niet konden nemen. De entree van het Galloway Forest Park had een laagje sneeuw van ongeveer 1 meter hoog. Mogelijk was het vererop (1km) minder, maar deze gok zou wel eens gevaarlijk kunnen zijn. Terug naar het dorp en daarvandaan een taxi; ditmaal iets duurder (35 pond)...
Het hotel die nacht was daadwerkelijk fantastisch... Het restaurant was van zéér hoge kwaliteit (richting een Michelinster, of in ieder geval een Bib Garmand); Maar ook het huisje mocht er zijn:
Dinsdag: Bargrennan - St. John's town of Dalry
Omdat we dan toch echt meters wilden gaan maken hebben we besloten ons orginele plan (lopen van SUW) te verlaten. In plaats daarvan was het nu zaak van overnachting naar overnachting te gaan. Bij het hotel hing een mooie topografische kaart waarop mooi te zien was hoe we de volgende dag zouden gaan lopen. Om het safe te houden, enkel over asfaltwegen. Nadeel voor deze etappe was dat je (stel je een gelijkbenige driehoek voor) we over beide zijden moesten lopen, in plaats van de schuine zijde. Hierdoor werd de etappe dus behoorlijk langer.
Leuke noot voor hier: De dame van het hotel liet het zien op de kaart en gaf aan dat we dan ergens halfweg maar een taxi moesten bellen o.i.d. het was volgens haar te zwaar om 35km over asfalt te lopen, dit zou zoveel pijn doen dat dit niet meer leuk zou zijn...Tijdens de uitleg dat ik al 2x Nijmegen en legio KM's op de naam heb en Linda vollop in training is om ook Nijmegen te gaan doen, kon ik mijn lach helaas niet meer houden... Heb haar niet meer gezien, anders had ik wel even excuses aangeboden voor de lompe reactie
Bij een benzinepomp hebben we de beste aankoop van alle gedaan: (Nep)bontmutsen... Ondanks de tegenvaller van het asfaltlopen, waren enkele van de uitzichten simpelweg briljant...
Woensdag: St. John's town of Dalry- St. John's town of Dalry
Omdat wij het een beetje zonde vonden om onze gastheer te betalen ons terug af te zetten bij het Clatteringshaws-loch (we konden de SUW toch niet meer lopen) hebben we voor deze dag een rondje van een km of 20 gelopen
Daarna hebben we via OV onze reis voorgezet, de doorsteek naar Sanquhar is enkel te voet te maken, maar dit was door de weersomstandigheden helaas onmogelijk...
Al met al hebben we toch lekker gelopen en hebben we een nieuw favoriet vakantieland ontdekt, vriendelijke mensen, rust en een allermooiste natuur...
Erg jammer dat we terug moeten om nog een keer een week te gaan lopen in die hoek
